Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 9 listopada 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 891/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", uwzględnił skargę M.M. (dalej "strona" lub "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej "organ odwoławczy" lub "organ") z 28 stycznia 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i grudzień 2015 r. i uchylił zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, sąd pierwszej instancji stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana po upływie terminu przedawnienia. Wbrew stanowisku organu odwoławczego, w sprawie nie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych skarżącego za sierpień, wrzesień i grudzień 2015 r. na podstawie art. 70 § 6 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. — Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.), dalej "o.p." Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 1241/21, uchylone zostały decyzje organów podatkowych obu instancji wydane w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych skarżącego za ww. miesiące (tj. decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z 12 marca 2020 r. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego z 22 marca 2021 r.), a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 30 września 2022 r., sygn. akt I FSK 908/22, oddalił skargę kasacyjną organu od ww. orzeczenia. W konsekwencji odpadła podstawa, na której były oparte zarządzenia zabezpieczenia z 19 marca 2020 r., i nie można uznać, że wystąpił materialnoprawny skutek doręczenia zarządzeń zabezpieczenia, o którym mowa w art. 70 § 6 pkt 4 o.p.
2. Skarga kasacyjna
Powyższy wyrok został zaskarżony przez organ w całości, a w skardze kasacyjnej na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zarzucono naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 70 § 6 pkt 4 o.p. przez niewłaściwe zastosowanie (odmowę zastosowania) w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy wskutek błędnego przyjęcia, że bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych nie uległ zawieszeniu;
2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 33 § 4 w zw. z art. 70 § 6 pkt 4 o.p. przez niewłaściwe zastosowanie (odmowę zastosowania) w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji wskutek błędnego przyjęcia, że w wyniku uchylenia nieprawomocnym wyrokiem decyzji, na której oparte były doręczone skarżącemu zarządzenia zabezpieczenia, odpadła podstawa zarządzeń zabezpieczenia, a materialnoprawny skutek doręczenia zarządzeń zabezpieczenia w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych nie wystąpił;
3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w zw. z art. 70 § 6 pkt 4 o.p. przez niewłaściwe zastosowanie (odmowę zastosowania) wskutek błędnego przyjęcia, że późniejsze uchylenie decyzji będących podstawą zarządzeń zabezpieczenia niweczy skutek zawieszenia biegu terminu zobowiązań podatkowych;
4) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 3 § 1 i art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 133 § 1 w zw. z art. 152 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 70 § 6 pkt 4 o.p. przez dokonanie nieprawidłowej kontroli decyzji i w konsekwencji niezasadne jej uchylenie, na skutek wadliwego przyjęcia do orzekania przez sąd stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty wydania zaskarżonego wyroku, a nie z daty wydania zaskarżonej decyzji, co doprowadziło do błędnego wniosku, że zniweczona została okoliczność zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych;
5) art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 3 § 1 i art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 133 § 1 w zw. z art. 152 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 33 § 4 o.p. przez dokonanie nieprawidłowej kontroli zaskarżonej decyzji i w konsekwencji niezasadne jej uchylenie, na skutek wadliwego przyjęcia do orzekania przez sąd stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty wydania zaskarżonego wyroku, a nie z daty wydania zaskarżonej decyzji, co skutkowało uznaniem, że skoro decyzja w przedmiocie zabezpieczenia, na podstawie której zostały wydane zarządzenia zabezpieczenia została uchylona, to odpadła podstawa, na której oparte były zarządzenia zabezpieczenia, podczas gdy prawidłowa kontrola decyzji powinna doprowadzić do uznania, że uchylenie decyzji w przedmiocie zabezpieczenia nieprawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego nie wyklucza tej decyzji z obrotu prawnego, zatem nie było podstaw do uznania, że podstawa zabezpieczenia odpadła.