Uzasadnienie
1. Wyrok Sądu pierwszej instancji.
1.1. Zaskarżonym wyrokiem z 21 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 686/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Wnioskodawca, Spółka) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Organ, Dyrektor KIS) z 7 stycznia 2022 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z 27 października 2021 r. i zasądził od Organu na rzecz Wnioskodawcy zwrot kosztów postępowania sądowego.
1.2. Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny sprawy.
Postanowieniem z 27 października 2021 r. Dyrektor KIS odmówił Spółce wszczęcia postępowania w sprawie z jej wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej oceny, czy datą zakończenia dostawy powinna być data ostatniego zlecenia produkcyjnego i czy należy wystawić fakturę korygującą. W uzasadnieniu wskazał, że żądanie wydania interpretacji w zakresie podatku od towarów i usług w odniesieniu do przedstawionego opisu sprawy wykracza poza zakres przedmiotowy interpretacji wydanej w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: o.p.). Wyjaśnił, że żądanie od Organu wydania interpretacji indywidualnej wiązałoby się z koniecznością oceny stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego co do daty dokonania dostawy towaru.
Postanowieniem z 7 stycznia 2022 r. Dyrektor KIS utrzymał w mocy ww. postanowienie Organu z 27 października 2021 r. W uzasadnieniu wskazał, że Spółka, formułując zarzuty naruszenia art. 14g § 1, art. 14b, art. 14a § 3, art. 120, art. 121 § 1 oraz art. 165a § 1 o.p. nie zauważyła, że w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej z uwagi na sposób skonstruowania problemowego zagadnienia, stanowiącego przedmiot wniosku, Dyrektor KIS nie jest uprawniony do dokonywania ustaleń faktycznych w zakresie momentu dokonania dostawy towaru. Wyjaśnił, że działanie tego typu zarezerwowane jest dla organów podatkowych prowadzących postępowanie podatkowe czy kontrolne. Zdaniem Organu, Spółka żądała oceny stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie momentu dokonania dostawy towaru (odsortu), a nie interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Organ zgodził się ze stwierdzeniem Spółki, że data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi stanowi element wystawionej faktury, jednakże Spółka oczekiwała wydania interpretacji indywidualnej w zakresie potwierdzenia daty zakończenia dostawy towaru bez wskazania istotnych elementów stanu faktycznego determinujących ustalenie tej daty, do których mógłby się odnieść. Ustalenie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie określenia daty dokonania dostawy towaru, nie leży w kompetencji Dyrektora KIS. Ustalenie stanu faktycznego nie może więc podlegać wykładni w drodze wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego, co wynika wprost z art. 14b § 1 o.p. Zdaniem Organu istotne jest to, że opis sprawy nie zawierał elementów pozwalających na jednoznaczne określenie daty zakończenia dostawy, która powinna być zawarta na wystawionej fakturze. W szczególności elementy opisu sprawy nie wskazywały w sposób jednoznaczny, kiedy nastąpiła data zakończenia dostawy, a więc kiedy ostatecznie doszło do rozporządzania towarem jak właściciel przez A. Sp. z o.o. (dalej: Kontrahent).
Wskazał, że Spółka podała, iż w sierpniu 2019 r. oraz wrześniu 2019 r. zleciła Kontrahentowi kilka produkcji z powierzonego w tym celu surowca na podstawie zleceń produkcyjnych i Kontrahent potwierdzał odbiór surowca. Kontrahent nie umożliwił Spółce odbioru części produktu powstałego w ramach przetworu (odsortu) tłumacząc, że zostanie on wydany i rozliczony na etapie późniejszym. Strony podjęły rozmowy, w których powzięły ustalenia, że niewydana część surowca zostanie przez Kontrahenta nabyta. To zdarzenie zdeterminowało sposób rozliczenia odsortów pomiędzy stronami. Z tytułu sprzedaży odsortu Spółka wystawiła dwie faktury, wskazując jako datę zakończenia dostawy 8 i 22 listopada 2019 r. Z kolei w uzupełnieniu wniosku Spółka podała, że daty wskazane na fakturach jako daty zakończenia dostawy, tj. daty 8 listopada 2019 r. i 22 listopada 2019 r. nie są związane z samą dostawą, czy też z momentem zakończenia dostawy surowca do Kontrahenta. Pomiędzy stronami nie została ustalona data zwrotu odsortu przez Kontrahenta. W umowie nie zostało zawarte postanowienie przewidujące sposób postępowania w przypadku braku zwrotu odsortu. Spółka podjęła rozmowy z Kontrahentem, których konsekwencją było ustalenie, że niewydana część surowca zostanie przez Kontrahenta nabyta. To ustalenie stron spowodowało wystawienie przez Spółkę faktur.
Wobec powyższego w ocenie Organu możliwość wydania interpretacji indywidualnej uzależniona była od udzielenia niezbędnych informacji stanowiących elementy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w sposób pozwalających ustalić datę zakończenia dostawy towarów. Natomiast przedstawiony opis sprawy jednoznacznie wskazuje na brak możliwości ustalenia daty zakończenia dostawy towarów, co wyklucza wydanie interpretacji indywidualnej.
Zdaniem Organu wymóg, aby stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku było wyczerpujące, wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów istotnych z punktu widzenia możliwości oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy. Jeżeli wniosek zainteresowanego jest w tym względzie niepełny lub niejasny (nieprecyzyjny), wówczas nie daje organowi podstawy do zajęcia stanowiska w indywidualnej interpretacji. Dyrektor KIS stwierdził, że granice interpretacji przepisów prawa podatkowego zakreśla stan faktyczny/zdarzenie przyszłe zaprezentowany przez wnioskodawcę, na którym ciąży obowiązek m.in. wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Natomiast w ocenie Organu wniosek Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej bez wątpienia nie spełniał ww. warunków formalnych.
1.3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym wyrokiem uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora KIS.
W ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż Organ dopuścił się naruszeń prawa, które skutkują koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia.
Wskazał, że z opisu stanu faktycznego oraz stanowiska Spółki wyraźnie wynikał przebieg operacji gospodarczych między Spółką, a jej Kontrahentem w zakresie procesu produkcji i dostawy towaru. Sąd przywołał obszerny stan faktyczny/zdarzenia przyszłego oraz stanowisko Spółki i podkreślił, że przywołanie tego w tym miejscu jest konieczne ze względu na fakt, że Organ w swoim rozstrzygnięciu przywołał go bardzo skrótowo, co stwarzać może wrażenie, że istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, które są potrzebne dla rozstrzygnięcia sprawy nie zostały przez Spółkę ujawnione.
Mając na względzie treść wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz okoliczności wskazane w uzupełnieniu wniosku, Sąd za niezasadne uznał stanowisko Organu, zgodnie z którym sposób przedstawienia opisu sprawy przedstawiony przez Spółkę wymaga w istocie dowodzenia rzeczywistego stanu faktycznego, oceny faktów istotnych z perspektywy stosowania przepisu prawa materialnego oraz przeprowadzenia postępowania dowodowego. Organ słusznie wskazuje, że prowadzenie postępowania dowodowego nie jest możliwe w ramach wydawania interpretacji indywidualnych prawa podatkowego, jednak zdaniem Sądu stan faktyczny/zdarzenie przyszłe zostało przedstawione przez Spółkę w sposób wyczerpujący i nie było przeszkód aby wydać interpretację na podstawie opisu przedstawionego we wniosku. Spółka nie domagała się ustalenia stanu faktycznego, lecz tylko potwierdzenia, że podane przez siebie okoliczności prawidłowo interpretuje w świetle przepisów prawa podatkowego. Wbrew temu, co twierdzi Organ, aby wydać interpretację Dyrektor KIS nie musiałby prowadzić postępowania dowodowego. Dlatego rzekoma konieczność prowadzenia postępowania dowodowego także nie mogła być powodem odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej. W ocenie Sądu, sposób zredagowania wniosku pozwalał na udzielenie odpowiedzi w formule: prawidłowy/nieprawidłowy. Dzięki temu byłoby możliwe osiągnięcie podstawowego celu interpretacji – interpretacja pozwoliłaby Spółce na prawidłowe poddanie opodatkowaniu transakcji dostawy odsortu na rzecz Kontrahenta.