W sentencji ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego
z 16 września 2025 r., błędnie wskazano po słowach "w sprawie ze skargi" słowa "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie" zamiast "B.C., I.P.".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Orzeczenie podlegało sprostowaniu w zakresie wskazanym sentencją postanowienia.
Sprostowanie orzeczenia służy przywróceniu rzeczywistej woli organu sądowego, ilekroć zachodzi niezgodność między wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie. Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone w art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jak wynika z tego przepisu – przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub też inne oczywiste omyłki. Analiza tego przepisu pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wady musi charakteryzować oczywistość.
W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia doszło do oczywistej omyłki pisarskiej. Nie ma żadnej wątpliwości, że prawidłowymi skarżącymi w sprawie
są B.C. i I.P., co wynika z akt sprawy.
W związku z tym, wskazaną w niniejszym postanowieniu omyłkę należy zakwalifikować jako oczywistą omyłkę pisarską, która podlega sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie
art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.