Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 8 listopada 2024 r., I FSK 484/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S. P. (dalej: "skarżący", "strona") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 3 listopada 2020 r. I SZ/Rz 468/20 w sprawie skargi strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z 2 czerwca 2020 r. w podatku od towarów i usług za marzec 2015 r. Dodatkowo w wyroku tym, Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od skarżącego na rzecz organu kwotę 3.600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
2. Pismem z 1 lipca 2025 r. skarżący złożył wniosek o umorzenie koszów postępowania kasacyjnego z uwagi na trudną sytuację materialną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek podlega odrzuceniu, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie jest organem właściwym do jego rozpoznania.
3. Zgodnie z treścią art. 229 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Organem uprawnionym do wydania rozstrzygnięcia w kwestii umorzenia, rozłożenia na raty lub odroczenia zapłaty należności sądowych jest prezes wojewódzkiego sądu administracyjnego, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji, przy czym może on upoważnić wiceprezesa sądu, przewodniczącego wydziału lub innego sędziego.