Wyrok NSA z dnia 01 lipca 2025, sygn. I FSK 490/25

Z uwagi na przytoczone wyżej brzmienie art. 61 § 3 p.p.s.a. decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania i uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07).

Niezbędna przesłanką uwzględnienia wniosku jest wykazanie konkretnych zagrożeń płynących z wykonania decyzji, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10 i z 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 988/12).

Brak uzasadnienia wniosku lub jego nieodpowiednie uzasadnienie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wniosek taki – jako nieuzasadniony – podlega oddaleniu (vide J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 4, Warszawa 2010, s. 206).

3.2. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że Strona w ogóle nie uzasadniła wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności nie wskazała żadnych okoliczności, z których wynikałoby, że w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji wystąpi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiła żadnej dokumentacji, na podstawie której Sąd byłby w stanie ocenić jej sytuację finansową i majątkową i orzec o możliwości przyznania ochrony tymczasowej. Samo stwierdzenie, że "wykonanie decyzji i skuteczna egzekucja z majątku skarżącego może doprowadzić do niepowetowanej szkody i utraty źródła utrzymania" nie może stanowić podstawy dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie jest też rolą Sądu, aby domniemywać, w czym Strona upatruje niebezpieczeństwa wystąpienia skutków w tym przepisie przewidzianych.

Skarżący, poza wniesieniem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz powołaniem stosownego przepisu nie przedstawił w istocie rzeczy żadnego uzasadnienia wniosku. Nie podał jaka jest jego sytuacja finansowa, jakimi środkami finansowymi dysponuje, jakie są jego przychody i jakie mają one odniesienie do wskazanej w decyzji kwoty zobowiązania podatkowego. Skarżący nie przedstawił więc konkretnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji, tj., że mógłby ponieść znaczną szkodę lub mogłyby powstać trudne do odwrócenia skutki. Zauważyć również należy, że na poparcie wniosku Skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji finansowej i majątkowej.

4. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.