Uzasadnienie
Wyrokiem z 21 października 2025 r., sygn. akt I SA/Po 572/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając ponownie sprawę na skutek wyroku NSA z 9 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 248/22, oddalił skargę A. M. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 29 stycznia 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r.
Od powyższego orzeczenia skargę kasacyjną wniósł skarżący.
Postanowieniem z 18 maja 2026 r., sygn. akt I FSK 55/26, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: P.p.s.a.), oddalił złożony w toku postępowania kasacyjnego wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący ponownie sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania s stosunku do niego trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wskazał, że natychmiastowa egzekucja należności zagraża funkcjonowaniu przedsiębiorstwa skarżącego, spowoduje utratę płynności finansowej, a w konsekwencji może spowodować konieczność złożenia wniosku o upadłość. We wniosku poza powieleniem argumentacji zaprezentowanej już wcześniej wskazał, że nie posiada innych rachunków bankowych poza wymienionymi, nie posiada oszczędności, żadnego majątku stanowiącego jego majątek osobisty w postaci ruchomości czy też nieruchomości poza środkami trwałymi przedsiębiorstwa. Przedłożył historię rachunku bankowego PKO BP za okres od 1 stycznia do 21 maja 2026 r. oraz Banku Spółdzielczego za okres od 1 stycznia 2025 r. do 2 kwietnia 2026 r., wykaz majątku trwałego na dzień 31 grudnia 2025 r., bilans aktywa-pasywa, rachunek zysków i strat.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.