Uzasadnienie
1. Wyrokiem 13 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 497/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi B. Sp. z o.o. w J. (dalej: Skarżąca/Spółka) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Organ) z 24 lipca 2020 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z 9 czerwca 2020 r. oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.
2. Organ złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości. Na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 dalej: P.p.s.a.) zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z:
- art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm. dalej: O.p.) przez niezasadne uchylenie postanowienia z 24 lipca 2020 r. oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia 9 czerwca 2020 r. i przyjęcie, że w sprawie zaistniały przesłanki do wydania interpretacji indywidualnej z uwagi na to, że Skarżąca jest podmiotem zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 O.p., bo wskazane we wniosku okoliczności mają związek z wysokością jej zobowiązań podatkowych, ponieważ podatek wykazany w fakturze przez Kontrahenta podlega odliczeniu u Skarżącej, a zatem wpływa na jej prawa i obowiązki podatkowe, podczas gdy Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji wnioskowała o dokonanie wykładni przepisów odnoszących się do obowiązków podatkowych swojego Kontrahenta, podmiotu odrębnego a zatem Spółka nie jest podmiotem zainteresowanym, w rozumieniu art. 14 b § 1 O.p. i w konsekwencji Organ zasadnie odmówił wszczęcia postępowania na mocy art. 165 a§ 1 O.p.
- art. 134 § 1 w zw. z art. 57a P.p.s.a. przez wyjście przez WSA poza zakres zaskarżenia, którym Sąd był związany i uchylenie interpretacji na skutek stwierdzenia naruszenia prawa, którego Skarżąca w skardze nie podniosła, tj. uznanie przez Sąd naruszenia art. 165a § 1 O.p., podczas gdy Skarżąca w złożonej skardze nie wskazała w podstawach prawnych wyżej wymienionego naruszenia przepisu prawa procesowego, wobec tego Sąd nie był uprawniony do jego stwierdzenia.
3. Przy tak sformułowanych zarzutach kasacyjnych Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i na podstawie art. 188 P.p.s.a. rozpoznanie skargi, bądź o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, a nadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
4. Nie wniesiono odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
5. Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw. W zaskarżonym wyroku Sąd pierwszej instancji nie zaakceptował stanowiska organu podatkowego, że w zakresie sformułowanego pytania we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego Spółka nie była zainteresowanym w rozumieniu art. 14b § 1 O.p, co skutkowało odmową wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 O.p. w sprawie wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
6. Skarżący kasacyjnie Organ wskazując na naruszenie art. 165a § 1 O.p. i art. 14b § 1 O.p. podnosi, że postawione przez Skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pytanie nie dotyczyło jej sytuacji podatkowej, lecz kontrahenta. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można podzielić takiego stanowiska. Zgodnie z art. 14b § 1 O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (art. 14b § 3 O.p.).
7. Z powołanego przepisu wynika, że zainteresowanym, jak ustawa nazywa stronę postępowania interpretacyjnego, jest ten, kto zwraca się o wydanie interpretacji prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie. Wskazanie we wniosku owej "indywidualnej sprawy" stanowi konieczny warunek do uznania konkretnego podmiotu za zainteresowanego, w znaczeniu przyjętym w przywołanym przepisie.
8. Treść art. 14b § 2 O.p. wskazuje, że wniosek zainteresowanego może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Należy zatem przyjąć, że osoba zainteresowana, to każda osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu wyjaśnienia i/lub ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Osobą legitymowaną do wystąpienia o wydanie interpretacji indywidualnej może być wyłącznie osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny, mogący powodować określone konsekwencje w zakresie prawa podatkowego. Wynika to z tej części przepisu art. 14b § 1 O.p., w której stanowi się, że interpretację wydaje się na pisemny wniosek zainteresowanego "w jego indywidualnej sprawie".