Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lutego 2026 r., I SA/Wr 182/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. sp. z o.o. we W. (dalej: skarżąca lub spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej: organ odwoławczy) z dnia 7 stycznia 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II, III i IV kwartał 2020 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za te okresy rozliczeniowe.
W uzasadnieniu postanowienia sąd wskazał, że zaskarżona decyzja nie została skutecznie doręczona, a zatem skarga jest przedwczesna i w konsekwencji niedopuszczalna, podlegając odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.). Sąd zwrócił uwagę, że decyzja została skierowana na inny adres pełnomocnika, niż wskazany w pełnomocnictwie, co jest niezgodne z art. 145 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, dalej: o.p.) – organ odwoławczy doręczył decyzję za pośrednictwem indywidualnego konta pełnomocnika na portalu e-Urząd Skarbowy, tymczasem art. 145 § 2 o.p. jest przepisem szczególnym względem przewidującego taką możliwość art. 35a ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r., poz. 1131, dalej: uKAS), gdyż przepisy art. 35-35f uKAS nie odnoszą się bezpośrednio do pełnomocników i nie wynika z nich, by zmieniały dyspozycję art. 145 § 2 o.p. Wskazanie w pełnomocnictwie adresu elektronicznego do doręczeń wiąże organ podatkowy.