3.2. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Przy czym w świetle art. 219 § 2 P.p.s.a. opłatę sądową (a jest nią między innymi wpis) uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych.
Zgodnie z art. 212 § 2 P.p.s.a. opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa. Jednak mimo to nie jest prawnie obojętne, na jaki numer rachunku bankowego są one uiszczane. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wpłaty dokonanej na rachunek bankowy innego sądu, niż sąd wzywający, nie można utożsamiać z wpłatą na rachunek sądu właściwego, o którym stanowi art. 219 § 2 P.p.s.a. (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II GZ 597/24 oraz 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III FZ 264/25).
Z uwagi na użycie przez ustawodawcę w art. 219 § 2 P.p.s.a. sformułowania "na rachunek bankowy właściwego sądu" przyjmuje się, że dopuszczalne jest uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej (lub zażalenia) wprost na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego - jako właściwego do rozpoznania środków zaskarżenia - zamiast na rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok (lub postanowienie) (vide postanowienia NSA z dnia: 3 września 2004 r., sygn. akt OZ 344/04 oraz 10 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 96/04).
3.3. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 24 lutego 2025 r. (vide k. 154 akt sądowych). Termin do dokonania tej czynności procesowej upływał zatem z dniem 3 marca 2025 r. W tym terminie Spółka nie uiściła wymaganej kwoty wpisu (1962 zł) na podany w wezwaniu rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji, czyli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Spółka, mimo że była reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika w osobie adwokata, uiściła inną kwotę (tj. 1926 zł) niż podana w wezwaniu i dodatkowo na rachunek bankowy innego sądu (tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) niż określony jednoznacznie w wezwaniu.
Nie można było zatem uznać, że brak fiskalny skargi kasacyjnej został uzupełniony w ustawowym terminie wskazanym w wezwaniu.
Na taką ocenę nie mogły przy tym mieć wpływu dalsze czynności Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, który w gruncie rzeczy bez odpowiedniej podstawy prawnej i faktycznej (wszak Spółka ani nie skarżyła zarządzenia z dnia 4 lutego 2025 r., ani nie wystąpiła np. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej) niejako "przedłużył" termin do uiszczenia części wpisu oraz zaakceptował jako część wpisu ten uiszczony na rachunek niewłaściwego sądu administracyjnego.
3.4. W świetle art. 180 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Skarga kasacyjna nie została przez Spółkę właściwie opłacona, mimo uprzedniego niekwestionowanego wezwania ją do dokonania takiej czynności. Nie zachodził zatem przypadek uprawniający do jej zwrotu w celu usunięcia braków (ten tryb był bowiem wcześniej już zastosowany), lecz do jej odrzucenia.
3.5. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 180 ab initio w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.
3.6. O zwrocie kwoty 36 zł, uiszczonej na rachunek bankowy Sądu pierwszej instancji tytułem uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej, orzeczono w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.
3.7. Odnośnie do ewentualnego zwrotu kwoty 1926 zł, uiszczonej na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie orzekano w niniejszym postępowaniu z uwagi na brak podstawy prawnej do takiego rozstrzygnięcia.
Spółka może we własnym zakresie wystąpić do odbiorcy przelewu o zwrot nienależnie przelanej kwoty.