Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 23 lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 926/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: WSA/Sąd pierwszej instancji) orzekając w sprawie ze skargi P. Spółki Akcyjnej (dalej: Spółka/Skarżąca) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Organ) z 28 września 2021 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług, uchylił interpretację indywidualną w zaskarżonej części (powołane w uzasadnieniu wyroki pozostają dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl)
2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku Organ na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm. dalej: P.p.s.a.), zaskarżając wyrok w całości, zarzucił naruszenie:
I. Przepisów postępowania, tj.: art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) i art. 151 P.p.s.a. w związku z art. 121 § 1 w zw. z art. 14 h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2021 r. poz. 1540 t.j. z późn.zm. dalej: O.p.), przez bezpodstawne uznanie, iż Organ naruszył zasadę zaufania przez pominięcie w procesie wykładni korzystnego dla Skarżącej elementu stanu faktycznego w postaci ustawowej odpowiedzialności Skarżącej za szkody górnicze.
II. Prawa materialnego, tj.:
1) art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatku od towarów i usług (Dz.U.2021.685 z późn.zm. dalej: u.p.t.u.) przez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania polegającą na uznaniu, że w stanie faktycznym opisanym przez Skarżącą przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z likwidacją szkody górniczej, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna doprowadzić Sąd do przekonania, że takie prawo Skarżącej nie przysługuje;
2) art. 86 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 u.p.t.u. przez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania polegającą na uznaniu, że między transakcją związaną z likwidacją szkody górniczej a działalnością opodatkowaną Skarżącej istnieje związek uzasadniający prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z likwidacją szkody górniczej, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu powinna doprowadzić Sąd do przekonania, że takie prawo Skarżącej nie przysługuje.
3. Wskazując na powyższe zarzuty Organ wniósł o uchylenie na podstawie art. 188 P.p.s.a. zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi przez jej oddalenie, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Ponadto wniósł o zasądzenie rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
4. Skarżąca nie złożyła odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
5. Skarga kasacyjna, rozpoznana w granicach sformułowanych w niej zarzutów zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a., nie ma uzasadnionych podstaw. Zarzuty kasacyjne oparte zostały na obu podstawach przewidzianych w art. 174 P.p.s.a. jenak dla rozstrzygnięcia zasadnicze znaczenie mają zarzuty naruszenia prawa materialnego.
6. Organ sformułował zarzut błędnej wykładni i w konsekwencji nieprawidłowego zastosowania art. 86 ust 1 i art. 8 ust 2 u.p.t.u. w zakresie przyznania Skarżącej prawa do odliczenia podatku naliczonego od wskazanych wydatków jako powiązanych z działalnością opodatkowaną.
7. Ponieważ powyższy spór osadzony jest w stanie faktycznym, którego opis zawarty został we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej, zasadne pozostaje odwołanie się do istotnych fragmentów tego opisu. Skarżąca we wniosku wskazała, że przedmiotem jej działalności gospodarczej jest m.in. wydobywanie węgla brunatnego oraz wytwarzanie energii elektrycznej i ciepła. Prowadzona działalność gospodarcza podlega opodatkowaniu VAT.
8. W ramach tej działalności, podczas prac odwodnieniowych złoża, prowadzonych przez Spółkę powstał lej depresji powodujący obniżenie poziomu wód gruntowych, m.in. odczuwalny w sąsiedniej Gminie. Skarżąca otrzymała wniosek z Gminy, informujący o niedoborach wody w istniejącej sieci wodociągowej, czego przyczyną są ww. prace odwodnieniowe. Ponieważ zgodnie z art 147 i art. 150 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. 2020 poz. 1064), Skarżąca odpowiada za ww. szkodę, w celu jej naprawy, jako szkody górniczej, Spółka podpisała z Gminą Porozumienie, na mocy którego zobowiązała się do: 1) wybudowania w ramach własnych środków finansowych i na własny koszt na podstawie przekazanej przez Gminę dokumentacji projektowej, wodociągu w celu doprowadzenia wody ze studni do stacji uzdatniania; 2) nieodpłatnego przekazania Gminie na własność wybudowanego wodociągu, o którym mowa powyżej, przy czym Spółka udzieli Gminie gwarancji na wykonane obiekty na okres 5 lat; 3) niepobierania opłat za wodę dostarczaną do wodociągu; 4) zasilania wodociągu w wodę ze studni systemu odwodnienia; 5) zapewnienia agregatów pompowych i utrzymanie studni. Ponadto Skarżąca miała przekazać, a Gmina przejąć w użyczenie, studnie odwodnieniowe wraz z wyznaczoną strefą ochrony bezpośredniej i instalacjami zasilającymi i sterującymi. Skarżąca wskazała, że od studni dokonuje odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,