3. Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie WSA zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. poprzez odmowę przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie ww. wyroku, w sytuacji w której został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku.
Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie przedmiotowego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
4. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
4.1. Wskazać należy, że zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Brak winy w uchybieniu terminu jest podstawową przesłanką do jego przywrócenia. Skoro art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie.
We wniosku z 29 maja 2025 r. pełnomocnik Strony wskazał, że do uchybienia ww. terminowi przyczynił się zły stan jego zdrowia, który uniemożliwił mi w terminie ustawowym dokonania obowiązków zawodowych.
Ww. stan zdrowia miał być potwierdzony nasilającymi się od początku kwietnia dolegliwościami bólowymi brzucha z towarzyszącą uporczywą biegunką i obfitymi krwawieniami z dolnego odcinka przewodu pokarmowego i były do tego stopnia uciążliwe, że przyczyniły się do występowania pełnomocnika Strony stanów depresyjnych i przerw w komunikacji. Pełnomocnik Strony z kartą DiLO (Diagnostyki i Leczenia Onkologicznego) – tzn. skierowaniem udał się do Poradni Chirurgii Onkologicznej. Jakkolwiek był on zdolny ograniczonego poruszania się, to od połowy kwietnia 2025 r. nie był zdolny do prawidłowego funkcjonowania i nadawania odpowiedniego znaczenia zdarzeniom odbywającym się z moim udziałem.
Powyższe okoliczność zostały potwierdzone załączoną do wniosku informacją szpitalną zgodnie, z którą w okresie od połowy kwietnia 2025 r. do 29 maja 2025 r. (tj. w okresie obejmujący wyznaczonym termin na ogłoszenie ww. orzeczenia, a następnie jego dwukrotnego odroczenia) pełnomocnik Spółki był diagnozowany pod kątem choroby nowotworowej i w tym celu zlecono szereg badań onkologicznych – przedstawiono rozpoznanie konkretnej choroby, odpowiadającej za taki stan rzeczy.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za błędne należało uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji zgodnie, z którym złożona dokumentacja medyczna nie potwierdza tego jakoby zły stan zdrowia uniemożliwił pełnomocnikowi funkcjonowanie w terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tj. od 1 maja 2025 r. do 7 maja 2025 r. albowiem z dokumentów tych nie wynika, że choroba pełnomocnika miała charakter, który pozwalałby na uznanie, że była przyczyną wykluczającą jakiekolwiek działanie i tym samym uniemożliwiającą złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Jeszcze raz należy powtórzyć, że zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności powołane przez pełnomocnika Strony, które podparł on stosownymi dokumentami w wystarczający sposób uprawdopodobniają brak winy po jego stronie w kwestii uchybienia terminowi do wniesienia stosownego wniosku. Podejrzenie choroby nowotworowej w oczywisty sposób jest okolicznością, która może zdezorganizować pracę pełnomocnika Strony, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę, że w przedmiotowej sytuacji mamy do czynienia z chorobą nowotworową a nie "zwykłą" niedyspozycją zdrowotną.
5. W tym stanie rzeczy, ponieważ zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 i art. 188 w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
6. O zwrocie wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.