Wyrok NSA z dnia 09 września 2026, sygn. I FZ 150/26

Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że jak wynika z adnotacji na potwierdzeniu odbioru dołączonym do przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z 26 czerwca 2025 r. z uwagi na niedoręczenie przesyłki w dniu 5 sierpnia 2025 r. umieszczono zawiadomienie (awizo) w oddawczej skrzynce pocztowej. W związku z powyższym, w ocenie Sądu, skarżąca posiadała wiedzę o istnieniu wskazanej przesyłki. Podnoszony przez skarżącą brak wydania wskazanej przesyłki nie może stanowić o braku winy skarżącej. Skarżąca dysponując wiedzą o przesyłce winna była dołożyć należytej staranności przy odbiorze korespondencji, nawet jeśli odbiór dotyczył wielu przesyłek i zażądać wydania wskazanej korespondencji. W przypadku braku jej wydania skarżąca winna była złożyć reklamację do operatora pocztowego. Z treści wniosku skarżącej nie wynika, by podjęła takie czynności.

Zażalenie na powyższe postanowienia wniosła skarżąca spółka, wnosząc o jego uchylenie w całości. W ocenie skarżącej, spółka nie otrzymuje awizo do swojej skrzynki pocztowej oraz urzędnicy pocztowi nie wydają korespondencji rzetelnie poprzez pośpiech i nawał pracy, któremu są poddani.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W punkcie wyjścia należy wskazać, że zgodnie z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 powołanej wyżej ustawy). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 powołanej wyżej ustawy).

Zaznaczyć także należy, że z uwagi na treść art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd administracyjny rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu, na podstawie podniesionych w nim okoliczności faktycznych ocenia czy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Tym samym to do podmiotu wnioskującego o przywrócenie terminu należy takie uzasadnienie wniosku i ewentualnie dodatkowe poparcie swoich twierdzeń niezbędną dokumentacją, aby uprawdopodobnić brak winy w niedochowaniu terminu.

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie nie jest uzasadnione, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 26 czerwca 2025 r. nie została doręczona adresatowi, w związku z czym w dniu 5 sierpnia 2025 r. w oddawczej skrzynce pocztowej umieszczono zawiadomienie o jej pozostawieniu (awizo). Prawidłowo zatem ustalono, że skarżąca powzięła wiedzę o nadejściu adresowanej do niej korespondencji.

Należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że akcentowana przez skarżącą okoliczność niewydania przesyłki przez operatora pocztowego nie stanowi przesłanki wyłączającej jej winę w uchybieniu terminu. Skarżąca, mając świadomość istnienia przesyłki, była zobowiązana do dołożenia należytej staranności przy jej odbiorze, w tym do zażądania wydania przedmiotowej korespondencji, nawet jeżeli w danym momencie odbierała wiele przesyłek. W przypadku ewentualnej odmowy lub braku jej wydania przez placówkę pocztową, naturalnym i wymaganym miernikiem staranności działaniem powinno być złożenie reklamacji u operatora wyznaczonego. Z treści wniosku nie wynika jednak, aby skarżąca podjęła tego rodzaju czynności.

W tych okolicznościach Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że podnoszone we wniosku argumenty nie stanowią okoliczności uzasadniających przywrócenie uchybionego terminu. W konsekwencji brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżąca uprawdopodobniła brak winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braku formalnego.

Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.