Odpis powyższego postanowienia był dwukrotnie awizowany w dniach 12 i 20 grudnia 2025 r., a następnie został on uznany za doręczony z dniem 27 grudnia 2025 r. zarządzeniem Przewodniczącego z 30 grudnia 2025 r., zgodnie z art. 73 § 8 p.p.s.a. Zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 5 stycznia 2026 r.
Pismem z 2 stycznia 2026 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie z 10 grudnia 2025 r.
Po wezwaniu przez Przewodniczącego zarządzeniem z 7 stycznia 2026 r., Strona w wyznaczonym terminie uzupełniła braki formalne zażalenia poprzez podpisanie przedmiotowego zażalenia.
Skarżący we wniesionym zażaleniu zaskarżył zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 10 grudnia 2025 r.
Skarżący wniósł o:
1) zmianę punktu 2 zarządzenia poprzez ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia na 0 (zero) zł,
2) zmianę punktu 3 zarządzenia poprzez wezwanie Strony do uiszczenia wpisu stałego w wysokości 200 zł, zgodnie z § 2 pkt 1 Rozporządzenia,
3) ewentualnie – w razie nieuwzględniania powyższych wniosków – o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Stosownie natomiast do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami podlegającymi wpisowi są m.in. skarga oraz skarga kasacyjna (§ 2).
Z kolei wysokość i szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 233 p.p.s.a. i powołanym już wyżej Rozporządzeniu. Zgodnie z zawartymi w tym akcie regulacjami wpisy stosunkowe pobierane są w przypadkach, gdy przedmiot sporu dotyczy wysokości należności pieniężnej, chyba że dla danego rodzaju spraw przewidziany został wpis stały bądź przedmiot zaskarżenia nie dotyczy wartości pieniężnych.
W realiach niniejszej sprawy Strona zaskarżyła do WSA decyzję wymiarową, a z uwagi na wątpliwości jakie budziło wskazanie przez Skarżącego wysokości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 0,00 zł, przy jednoczesnym wskazaniu przez DIAS kwoty 2.007.555,00 zł, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim słusznie zarządził dochodzenie w tym przedmiocie. W zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia, która była podstawą do określenia wysokości wpisu należnego od skargi. Na wartość tą składa się bowiem przyjęta w zaskarżonej decyzji kwota 2.007.555,00 zł podatku do zapłaty określonego w decyzji na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT (jako suma kwot).
Zgodnie bowiem z § 1 pkt 4 Rozporządzenia, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi – w przypadku należności ponad 100.000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł.
Nie ulega wątpliwości, że 1% sumy 2.007.555,00 zł wynosi, przy zastosowaniu zaokrąglenia wymaganego w świetle art. 219 § 2 zdanie drugie p.p.s.a., wynosi 20.076,00 zł.
Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie została obliczona w sposób prawidłowy, jak również wysokość wymaganego wpisu sądowego od skargi wniesionej przez Skarżącego.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.