Wyrok NSA z dnia 04 listopada 2025, sygn. I FZ 178/25

Strona złożyła zażalenie na ww. postanowienie Sądu pierwszej instancji zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. oraz art. 144 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 111 ze zm., dalej: "O.p.") poprzez pominięcie, że zaskarżona decyzja DIAS nie została doręczona na wskazany w treści pełnomocnictwa adres elektroniczny na platformie e-PUAP: "[...]/[...]", a tym samym nie można uznać, że 14 stycznia 2025 r. doszło do skutecznego prawnie doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi.

W związku z powyższym Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

3.1. Wskazać należy, że kwestią sporną w niniejszym postępowaniu pozostaje okoliczność doręczenia zaskarżonej decyzji. Innymi słowy, chodzi o to, czy doręczenie rzeczonej korespondencji, w tym przypadku decyzji DIAS z 31 grudnia 2024 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za I, II i III kwartał 2020 r. nastąpiło na prawidłowy adres pełnomocnika Spółki. Ustalenie tej kwestii jest kluczowe w kontekście wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W opinii Skarżącej zaskarżona do WSA w Gliwicach decyzja powinna zostać doręczona na adres do doręczeń wskazany w pełnomocnictwie, tj. na adres na platformie e-PUAP.

Zgodnie z art. 144 § 1a O.p. organ podatkowy doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, chyba że doręczenie następuje na konto w systemie teleinformatycznym organu podatkowego albo w siedzibie organu podatkowego. Z kolei art. 145 § 1 O.p., stanowi, że pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Następnie art. 145 § 2 O.p. precyzuje, że jeżeli ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik podawał swój adres e-PUAP w pełnomocnictwach (k. 593, 684) a co więcej na wskazany przez niego adres była kierowana korespondencja (np. karta obiegu pisma k. 647, UPD: k. 649, k. 650 akt administracyjnych).

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja DIAS nie zostało skutecznie doręczona pełnomocnikowi Spółki.

4. W tym stanie rzeczy, ponieważ zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

5. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, stwierdzić należy, że obowiązujące w dniu wydania niniejszego orzeczenia przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Zgodnie bowiem z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie na postanowienie, a zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie miał podstaw do orzekania o kosztach.