Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu wniosku A.S. (dalej: Skarżąca) o uzupełnienie i wykładnię uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - w pkt 1) odrzucił wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25; - w pkt 2) oddalił wniosek o wykładnię postanowienia z 22 maja 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25.
2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając (w pkt 1) wniosek o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r. wskazał, że pełnomocnik Skarżącej wniósł o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r. o "treść odpowiedzi udzielonych rzekomo na pytania zawarte we wnioskach Skarżącej". Zdaniem Sądu tak zredagowany wniosek podlegał, wobec znaczenia art. 157 § 1 P.p.s.a., odrzuceniu jako niedopuszczalny.
3. Na postanowienie z 11 czerwca 2025 r., sygn. akt III SAB/Wa 25/25, pełnomocnik Skarżącej pismem z 11 czerwca 2025 r., uzupełnionym pismem z 29 czerwca 2025 r. złożył zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu stwierdził, że: - nie wnosił o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia z 22 maja 2025 r.; nie powoływał się na art. 157 § 1 P.p.s.a.; - wnioskiem z 31 maja 2025 r. wnosił o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści postanowienia z 22 maja 2025 r. na podstawie art. 158 P.p.s.a., a nie o wykładnie postanowienia; - dokładnie oczekiwał wyjaśnienia "jak brzmiała odpowiedź organu zgodnie z twierdzeniem Sądu, że organ udzielił odpowiedzi" oraz "jaka jest podstawa zakwalifikowania ponaglenia z dnia 15.03.202r. prawidłowo jako skargę"; - zrozumienie zaś tych dwóch drobnych kwestii bardzo dużo mi ułatwi w przyszłości.