Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 lipca 2026 r., sygn. akt I SA/Łd 383/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), odmówił V. sp.k. z siedzibą w L. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi tej spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 15 maja 2026 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2019 r.
Przedstawiając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że V. sp.k. z siedzibą w L. (dalej: "spółka") składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała jakichkolwiek okoliczności, których wystąpienie wiązałoby się ze ziszczeniem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej, zaskarżając je w całości, zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że spółka nie wykazała okoliczności uzasadniających zastosowanie ww. przepisu. W uzasadnieniu podkreślono, że w niniejszej sprawie podstawową okolicznością uzasadniającą wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest fakt wydania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi decyzji ostatecznej pomimo tego, że wniesione odwołanie nie zostało podpisane. Okoliczność ta wynika wprost z akt administracyjnych sprawy. Oznacza to, że fakt ten jest bezsporny, obiektywnie weryfikowalny i nie wymaga przeprowadzania jakiegokolwiek postępowania dowodowego. Nie można wymagać od strony, aby przedstawiała dodatkowe dowody na okoliczność, która znajduje bezpośrednie potwierdzenie w aktach administracyjnych przekazanych sądowi wraz ze skargą. W przeciwnym razie doszłoby do niedopuszczalnego formalizmu procesowego, prowadzącego do nakładania na stronę obowiązku dowodzenia faktów oczywistych oraz znajdujących się już w materiale, którym dysponuje sąd.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie postanowienia.