w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 235/24.
Od powyższego postanowienia zażalenie wywiódł Skarżący zarzucając naruszenie art. 33 § 2 p.p.s.a., poprzez brak niewłaściwą interpretację, która nie uwzględnia wartości podnoszonych w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dziewiąta izba) z 27 lutego 2025 r., C-277/24 M.B./Dyrektor Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu opublikowany w Dz. U. UE. C/2025/2175 zwany wyrokiem Adjak.
W rezultacie powyższych zarzutów wniesiono o uchylenie postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy w taki sposób żeby dopuścić do uczestnictwa M.T. do postępowania o sygn. akt I SA/Gl 235/24.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Naczelny Sąd Administracyjny jest zobowiązany z urzędu badać, czy zażalenie zostało wniesione przez strony do tego upoważnione, gdyż jest to jedna z przesłanek dopuszczalności środka zaskarżenia. Rozważenia w przedstawionej sprawie wymaga, czy dopuszczalne jest, by Skarżący wywiódł zażalenie na postanowienie odmawiające innemu podmiotowi w trybie art 33 § 2 p.p.s.a. dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Zaznaczyć trzeba, że w myśl przywołanego przepisu, udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Postanowienie sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.
Ustawodawca nie wskazuje kto jest legitymowany do wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w oparciu o przywołany przepis. Pozostaje zatem do rozważenia, czy prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje tylko podmiotowi, któremu sąd odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie, czy również innym osobom (uczestnikom postępowania bądź osobom ubiegającym się o dopuszczenie ich do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym). Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu NSA z 26 lipca 2018 r., sygn. akt I OZ 693/18, przy powołaniu się na doktrynę i orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym zarzut naruszenia art. 33 § 2 p.p.s.a. może być skutecznie podniesiony tylko przez podmiot, któremu odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie. Prawo złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie dopuszczenia konkretnej osoby do udziału w sprawie nie przysługuje innym uczestnikom postępowania bądź osobom ubiegającym się o dopuszczenie ich do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Odmowa dopuszczenia do udziału w postępowaniu w trybie art. 33 § 2 p.p.s.a. nie rzutuje na prawa i obowiązki innych uczestników postępowania (inaczej niż jest to w przypadku art. 33 § 1 p.p.s.a., J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 117-118, uw. 2), dlatego wniesione przez nich zażalenia podlegają odrzuceniu ze względu na niedopuszczalność jego wniesienia wyrażającą się w braku legitymacji czynnej. Do wniesienia środka zaskarżenia wymagane jest bowiem istnienie pokrzywdzenia (gravamenu) lub interesu prawnego (postanowienia NSA z: 15 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 547/10; 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 1384/14; z 15 maja 2015 r., sygn. akt I OZ 251/15, CBOSA, uchwała 7 Sędziów Sądu Najwyższego - zasada prawna - z 15 maja 2014 r., sygn. akt III CZP 88/13, OSNC 2014/11/108, T. Ereciński w: Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, Wolters Kluwer 2016 t. III s. 29-31 uw. 8).
W konsekwencji na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie co do zasady zażalenie przysługuje temu, kto ma "w tym", czyli we wniesieniu zażalenia interes prawny, a zatem podmiotowi, który wnioskował o dopuszczenie, a w stosunku do którego zakwestionowano przesłanki dopuszczenia, a co za tym idzie konieczne jest zweryfikowanie przez sąd II instancji, czy wynik postępowania sądowego dotyczy interesu prawnego tej osoby. Nie istnieje norma prawna, z której wynikałby interes prawny w złożeniu zażalenia w takiej sytuacji przez stronę niezadowoloną z niedopuszczenia do udziału w postępowaniu innej osoby. Interes strony w takim przypadku jest wyłącznie interesem faktycznym.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należało stwierdzić, że G.Z. będącego Skarżącym w postępowaniu sądowym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 235/24 nie przysługiwało prawo do zaskarżenia postanowienia z 18 sierpnia 2025 r. odmawiającego M.T. dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania, dlatego wniesione przez niego zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Odnosząc się jeszcze do zawartego w zażaleniu Skarżącego wniosku o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym rozpatrzenia zażalenia wniesionego M.T. oraz powoływanego wcześniej interesu strony uznać należy, że wniosek jest bezprzedmiotowy.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznając,
że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw orzekł jak w sentencji na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.