Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 24 września 2025 r., sygn. akt I SA/Bk 267/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w sprawie ze skargi J.B. (dalej: Skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 16 maja 2025 r., nr [...], oddalił wniosek o wyłączenie Sędziów WSA w Białymstoku Justyny Siemieniako, Marcina Kojło i Pawła Janusza Lewkowicza.
1.1. Podstawę prawną rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd pierwszej instancji stanowiły przepisy art. 18, art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.).
1.2. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że argumentacja Skarżącego z wniosku z 16 września 2025 r. nie wskazywała na istnienie po stronie wymienionych we wniosku sędziów okoliczności realnie, obiektywnie budzących wątpliwości co do ich bezstronności w tej konkretnej sprawie. Uzasadnienie wniosku sprowadzało się do wezwania sędziów do składania oświadczeń woli odnośnie zapoznawania się z treścią skargi, aktami sprawy, określenia przedmiotu sprawy czy treści uzasadnienia wyroku. Zdaniem jednak Sądu pierwszej instancji, tak uzasadniony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie, albowiem wskazane w nim argumenty, z uwagi na brak ich uprawdopodobnienia i jedynie insynuacyjny charakter, nie wskazywały na istnienie po stronie wnioskowanych do wyłączenia sędziów okoliczności mogących budzić uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w tej konkretnej sprawie. Oprócz tego, jak podał Sąd, nawet fakt wielokrotnego wydania przez tych samych sędziów rozstrzygnięć w sprawach strony, także rozstrzygnięć w odbiorze strony niekorzystnych dla niej – nie oznacza, że sędzia utracił przymiot bezstronności. Tym bardziej bezpodstawne było żądanie Skarżącego do składania przez sędziów oświadczeń woli o wskazanej przez niego treści. Ponadto, wskazani do wyłączenia Sędziowie złożyli oświadczenie o braku okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.
2. W zażaleniu na powyższe postanowienie, sporządzonym osobiście przez Skarżącego, zarzucono naruszenie: 1) art. 45 ust. 1 Konstytucji R.P. przez oddalenie wniosku o wyłączenie sędziów na podstawie okoliczności, które nie stanowiły podstawy żądania wyłączenia tychże sędziów, albowiem podstawą wniosku o wyłączenie: a) nie było niezadowolenie z poglądów prawnych sędziów, ani niezadowolenie z dotychczas wydanych przez tych sędziów wyroków, lecz fakt naruszenia powagi rzeczy osądzonej w postaci wyroków własnych WSA w Białymstoku, sądów cywilnych i karnych - czyli świadome naruszanie art.170 P.p.s.a. i analogicznych norm prawnych z Kodeksu postępowania cywilnego i karnego; przy czym sam zarzut nie był zgłoszony bezpośrednio w tymże wniosku, lecz wcześniejszych, a zaskarżone postanowienie powiela argumentację z innej sprawy, gdzie taki zarzut też nie został rozpoznany; b) nie była antypatia do sędziów, lecz niechlujstwo sędziów polegające na tym, że na posiedzeniach niejawnych rozpatrują między innymi [pic]sprawy na rozstrzygnięcie organu, które nie jest objęte zakresem zaskarżenia, które trwa nadal ponieważ sprawa nie została zwrócona do Organu w celu uzupełnienia skarżonego rozstrzygnięcia o odmowę sprostowania pomyłki w uzasadnieniu (taka odmowa nie wynika z sentencji decyzji, lecz z uzasadnienia); 2) art.22 § 2 P.p.s.a., a polegający na tym, że wniosek oddalono w oparciu o oświadczenia sędziów, iż nie zachodzą podstawy do ich wyłączenia, gdy przepis nakłada na sędziów obowiązek złożenia wyjaśnień co do podstawy faktycznej wniosku - w tym przypadku sędziowie powinni zaprzeczyć zamiarowi podpisania się pod wyrokiem przygotowanym przez ich asystentów lub personel pomocniczy sędziów (referendarzy lub sekretarki), a tym samym brak takich wyjaśnień oraz brak żądanych oświadczeń z pisma procesowego potwierdza, że sprawa w rzeczywistości nie byłaby rozpoznana na posiedzeniu niejawnym (wyrok został przyniesiony w tzw. teczce).