Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 21 lipca 2026 r. sygn. akt I SA/Łd 386/26, odrzucił skargę R. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (dalej: skarżąca, spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 23 października 2025 r. nr 1001-IOV.2.603.5.2025.8.UCS.U18.IK w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2013 r.
Z akt sprawy wynika, że wskazana decyzja została doręczona spółce w dniu 10 listopada 2025 r. W dniu 26 listopada 2025 r. spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w celu wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2026 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi odmówił przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Po rozpoznaniu sprzeciwu spółki Sąd I instancji postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SPP/Łd 172/25, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza. Odpis tego postanowienia doręczono spółce w dniu 27 kwietnia 2026 r.
Skarga na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w dniu 27 maja 2026 r. za pośrednictwem organu, którego decyzja została zaskarżona. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po upływie ustawowego terminu, ewentualnie o jej oddalenie.
WSA, postanowieniem z dnia 21 lipca 2026 r., odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), uznając, że została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 tej ustawy.