Wyrok NSA z dnia 13 listopada 2025, sygn. I FZ 213/25

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3.1. Zażalenie podlegało oddaleniu.

3.2. W sprawie Spółka nie była zwolniona z kosztów sądowych. Zainicjowane jej wnioskiem postępowanie w tym przedmiocie zakończyło się prawomocną odmową. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 maja 2025 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 54/25 utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 10 kwietnia 2025 r., o odmowie zmiany prawomocnego postanowienia referendarza sądowego z 12 grudnia 2024 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 184/24 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie sądowe z 30 maja 2025 r. skutecznie doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 13 czerwca 2025 r.

Motywy zażalenia o "błędnej ocenie sytuacji majątkowej Spółki i bezpodstawnym oddaleniu jej wniosku o przyznanie prawa pomocy" nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Brak podstaw do przyznania Spółce prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym został bowiem przesądzony rzeczonym postanowieniem z dnia 30 maja 2025 r. Orzeczenie to nie mogło zaś ulec wzruszeniu, wobec obecnie krytycznych uwag Spółki wyrażonych w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi.

3.3. Wezwanie sądowe z 10 czerwca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 793/24 do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 28 stycznia 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skutecznie doręczono w dniu 13 czerwca 2025 r. pełnomocnikowi Spółki. W wezwaniu poinformowano o rygorze nieopłacenia skargi. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał w dniu 20 czerwca 2025 r., a Skarżąca pomimo doręczenia wezwania jej pełnomocnikowi nie uiściła żądanej od niej opłaty.

W konsekwencji skoro Spółka wezwana do uiszczenia opłaty sądowej, od której nie została zwolniona, skargi nie opłaciła, to zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako nieopłaconą. Wskazany przez Sąd pierwszej instancji przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że skarga, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wbrew przy tym twierdzeniu Spółki, tego rodzaju rozstrzygnięcie sądowe, w okolicznościach sprawy, nie naruszało zasady prawa do sądu. Ostateczne wezwanie o wpis od skargi nastąpiło bowiem po rozpatrzeniu wniosków Skarżącej w postępowaniu właściwym dla możliwości odstąpienia od reguły ustanowionej w art. 199 P.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Odrzucenie środka zaskarżenia było zaś wynikiem braku uiszczenia przez Spółkę wymaganej prawnie opłaty.

3.4. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził zatem brak podstaw do uwzględnienia zażalenia i dlatego na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.