Wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2025, sygn. I FZ 216/25

2. Strona złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a poprzez bezpodstawne odrzucenie skargi oraz bezpodstawne oddalenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, mimo że Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ich ponieść a w konsekwencji - niesłuszne odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu W związku z powyższym Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

3.1. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu podlega odrzuceniu. Jak wynika z akt sprawy pomimo doręczenia w dniu 25 lipca 2025 r. pełnomocnikowi Strony (k. 86 akt sądowych) zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII z 5 marca 2025 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie został on opłacony w terminie co za tym idzie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę Strony.

Powoływanie się w zażaleniu sporządzonym przez pełnomocnika Spółki na jej trudną sytuację majątkową, która miałaby być udowodniona dokumentami załączonymi do wniosku o przyznanie prawa pomocy w swej istocie stanowi bezskuteczną próbę polemiki i podważenia niekorzystnego dla Strony rozstrzygnięcia w zakresie prawa pomocy. Strona w istocie dąży bowiem do zmiany rozstrzygnięcia dotyczącego odmowy przyznania jej prawa pomocy, nie dostrzegając przy tym, że zaskarżone postanowienie WSA w Warszawie odnosi się jasno do kwestii nieuiszczenia stosownego wpisu a nie jest dalszym ciągiem postępowania dotyczącego przyznania Stronie prawa pomocy.

4. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.