Wyrok NSA z dnia 26 lutego 2026, sygn. I FZ 240/25

i nie znajdowała żadnego oparcia w materiale dowodowym. Sąd, kierując się względami prawidłowości orzeczenia, postanowił ją sprostować z urzędu. W niniejszej sprawie nie formułowano pytania podatnika ani wniosku strony, ponieważ sprostowanie zostało dokonane przez sąd z urzędu. Inicjatywa korekty wynikała wyłącznie z dostrzeżenia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozbieżności pomiędzy sentencją a rzeczywistym stanem faktycznym. Podmiotem, którego dotyczyło postępowanie, była spółka T. z siedzibą we Francji, skarżąca decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze, jednak jej rola w procedurze sprostowania ograniczała się do bycia adresatem prawidłowo oznaczonego organu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sentencji postanowienia z 29 grudnia 2025 r. (sygn. I FZ 240/25) wystąpiła oczywista omyłka pisarska, polegająca na błędnym wskazaniu siedziby Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Sąd, działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zdanie pierwsze w zw. z art. 166 i art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił sprostować tę omyłkę, zmieniając oznaczenie siedziby organu z 'w Katowicach' na 'w Zielonej Górze'. W uzasadnieniu podkreślono, że korekta nie wpływa na treść rozstrzygnięcia merytorycznego, a jedynie przywraca zgodność sentencji z dokumentacją sprawy, co leży w interesie pewności prawa i jasności obrotu.