3. W zażaleniu z dnia 27 września 2025 r. Skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Sądu z dnia 29 sierpnia 2025 r. lub jego uzupełnienie poprzez uwzględnienie próśb, jakie wniósł.
4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
4.1. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiadało prawu.
Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
4.2. Jak wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 17 czerwca 2025 r. - w związku z prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2025 r., sygn. akt I FZ 295/24 (k. 354 akt sądowych) - wezwał Skarżącego do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII z dnia 31 października 2024 r. (k. 323 akt sądowych) w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 26 października 2024 r. w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia tego zażalenia.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 20 czerwca 2025 r. (k. 366 akt sądowych). W tej sytuacji termin wyznaczony do opłacenia zażalenia upłynął z dniem 27 czerwca 2025 r. Skarżący nie uiścił jednak należnego wpisu od wspomnianego zażalenia.
4.3. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie z dnia 26 października 2024 r. jako nieopłacone na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Mimo bowiem wezwania sądowego Skarżący w terminie 7 dni nie uiścił wpisu od wymienionego zażalenia, przy czym nie był zwolniony z kosztów sądowych.
W zażaleniu Skarżący, choć wyraził swoje niezadowolenie z postanowienia Sądu, to nie zakwestionował ani podanych wyżej okoliczności, ani poprawności zastosowania art. 220 § 3 P.p.s.a.
4.4. Nota bene cała ta sprawa zainicjowana skargą Skarżącego z dnia 21 lipca 2021 r. pokazuje, że ze względu na liczne jego wystąpienia (także co do rzekomej przewlekłości postępowania sądowego), które zasadniczo pomijały tak treść pouczeń sądowych adresowanych do Skarżącego na danym jej etapie, jak i istotę i powody podejmowanych rozstrzygnięć sądowych, stała się przedmiotem procedowana przez blisko 4,5 roku. Zaczęła przy tym generować już trzeci tom akt sądowych (łącznie zgromadzono w nich ponad 410 stron).
W ten sposób sprawa już dawno "oderwała się" od jej początku, którym było odrzucenie skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie jako niedopuszczalnej z przyczyn szeroko opisanych w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2023 r., sygn. akt VIII SA/Wa 716/21.
Niniejsze orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego mimo, że dotyczy tylko jednego z jej wątków pobocznych, to w istocie oznacza sądowe zakończenie procedowania tej sprawy. Brak bowiem skutecznego zaskarżenia rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi, czyni postanowienie w tym przedmiocie prawomocnym.
4.5. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.