Wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2025, sygn. I FZ 247/25

Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 18 listopada 2024 r. odrzucił powyższe zażalenie, stwierdzając, że zostało złożone po terminie, gdyż według Sądu doręczenie (w sensie prawnym) spornej przesyłki zawierającej odpis postanowienia z 26 sierpnia 2024 r. nastąpiło na zasadzie fikcji prawnej przewidzianej w art. 73 p.p.s.a., tj. w dniu 16 września 2024 r., czyli z upływem 14 dni od dnia dokonania pierwszego awizo.

Pismem z 28 listopada 2024 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z 18 listopada 2024 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 26 sierpnia 2024 r.

Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z 24 lutego 2025 r., sygn. akt I FZ 18/25, oddalił zażalenie Skarżącej, uznając że odrzucenie jej zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej było prawidłowe, gdyż wniesiono je po terminie, który upłynął w dniu 23 września 2024 r. (kwestię zaś wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia pozostawił do rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji).

Postanowieniem z 26 maja 2025 r. WSA w Gliwicach odmówił przywrócenia terminu Spółce do wniesienia zażalenia na postanowienie z 26 sierpnia 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej Skarżącej na decyzję DIAS z 29 czerwca 2023 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik Skarżącej, domagając się jego zmiany i przywrócenia uchybionego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 sierpnia 2025 r., sygn. akt I FZ 130/25, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 26 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Gl 1197/23 oraz przywrócił termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 26 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1197/23.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Z art. 177a w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika natomiast, że przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej i ich brak skutkuje jej odrzuceniem, bez uprzedniego wzywania strony do ich usunięcia (por. postanowienie NSA z dnia 24 sierpnia 2023 r. sygn. akt I FSK 1141/21, LEX nr 3618220). W doktrynie wskazuje się, że rygoryzm w tym zakresie wydaje się uzasadniony wysokim stopniem formalizacji skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, służącym precyzyjnemu ustaleniu zakresu sprawy przedstawianej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2016 r., str. 796). Stosownie bowiem do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, zaś z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania.

W okolicznościach niniejszej sprawy słusznie zatem Sąd pierwszej instancji uznał, że wniesiona w dniu 10 lipca 2024 r. (data widniejąca na kopercie) skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalną wadą konstrukcyjną w postaci braku wskazania podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, co skutkować musiało odrzuceniem tego środka zaskarżenia. Trafnie również WSA nie wezwał do usunięcia braków formalnych, których usunąć nie było można, czyli braku podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Nie ma zatem znaczenia podnoszona w zażaleniu okoliczność, jakoby WSA nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego w zakresie wniesienia jedynie 1 karty skargi kasacyjnej.

W tym stanie sprawy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie, jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.

-----------------------

3