w całości i przedmiot sprawy wynosi 647 201 zł, a nie jak błędnie wskazuje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – 595 878 zł, a w związku
z tym wpis wynosi 6 473 zł, a nie jak błędnie wskazuje Sąd pierwszej instancji
5 959 zł.
W rezultacie powyższego wniesiono o uchylenie zaskarżonego zarządzenia
w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Przewodniczącą Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ewentualnie
o zmianę zarządzenia i ustalenie wartości przedmiotu sprawy na 647 201 zł, a wpisu w wysokości 6 473 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wartość przedmiotu zaskarżenia, o której mowa w art. 216 p.p.s.a. ma odzwierciedlać kwotę sporną między stronami postępowania. Powyższe oznacza, że jeżeli w wydanej decyzji zakwestionowano wyłącznie podatek naliczony, wartość przedmiotu zaskarżenia będzie stanowiła kwota tegoż spornego podatku. Jeżeli natomiast kwestionowany jest zarówno podatek naliczony, jak i należny, wartość przedmiotu zaskarżenia będzie sumą tych kwot. W żadnym z tych przypadków nie będzie natomiast wartością przedmiotu zaskarżenia wynikająca z sentencji decyzji kwota zobowiązań podatkowych (ewentualnie kwot podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy lub kwot podatku do zwrotu bezpośredniego). Kwoty te – określone w sentencji decyzji – są bowiem wynikiem działań matematycznych będących rezultatem zakwestionowania danego składnika rozliczenia (podatku należnego, naliczonego) i inkorporowania go (w wysokości określonej przez organ) do równania mogącego zawierać inne – niesporne – elementy rozliczenia podatnika (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 stycznia 2018 r., sygn. akt I FZ 363/17, z 30 września 2025 r., sygn. akt I FZ 84/25 oraz z 23 października 2025 r., sygn. akt I FZ 155/25; dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy odnotować należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie widzi podstaw do kwestionowania przyjętej w zaskarżonym zarządzeniu wartości przedmiotu zaskarżenia, która była podstawą do określenia wysokości wpisu należnego od skargi. Na wartość tę składa się bowiem przyjęta w zaskarżonej decyzji wysokość zakwestionowanego podatku naliczonego na łączoną kwotę 566 372 zł oraz dodatkowe zobowiązanie podatkowego w łącznej kwocie 29 506 zł. Wartością tą nie jest natomiast – jak uważała Skarżąca – wynikająca z sentencji decyzji kwota określonych zobowiązań podatkowych.
Powyższe przesądza o tym, że prawidłowo w zaskarżonym zarządzeniu ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia oraz wysokość należnego wpisu od skargi w kwocie 5 959 zł. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi – w przypadku należności ponad 100 000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2 000 zł i nie więcej niż 100 000 zł. Nie ulega wątpliwości, że 1% sumy 595 878 zł wynosi, przy zastosowaniu zaokrąglenia wymaganego w świetle art. 219 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. – 5 959 zł.
Wobec powyższego w zaskarżonym zarządzeniu ustalono prawidłową wartość przedmiotu zaskarżenia oraz prawidłową kwotę wpisu od skargi.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznając,
że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a.