Odpis powyższego postanowienia był dwukrotnie awizowany w dniach 16 i 24 września 2024 r., a następnie został on odebrany przez pełnomocnika Strony w dniu 1 października 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 55 z akt sprawy I SPP/Kr 54/24), a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 7 października 2024 r.
Pismem z 8 października 2024 r. pełnomocnik Skarżącego wniosła zażalenie od postanowienie WSA z 6 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SPP/Kr 54/24.
Postanowieniem z 18 października 2024 r., sygn. akt I SPP/Kr 54/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw złożony przez Skarżącego na postanowienie Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z 6 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SPP/Kr 54/24, jako spóźniony.
Odpis powyższego postanowienia został również dwukrotnie awizowany w dniach 14 i 22 listopada 2024 r., a następnie został on odebrany przez pełnomocnika Strony w dniu 29 listopada 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 64 z akt sprawy I SPP/Kr 54/24), a zatem wyznaczony w nim termin upływał z dniem 5 grudnia 2024 r.
Pismem z 6 grudnia 2024 r. pełnomocnik Skarżącego wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, w którym zaskarżyła w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 października 2024 r., sygn. akt I SPP/Kr 54/24, wnosząc jednocześnie o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu narzucono naruszenie przepisów postępowania:
- polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że doszło do złożenia sprzeciwu po terminie w sytuacji w której Skarżący odbierając w dniu 1 października 2024 działała w zaufaniu do operatora pocztowego co do prawidłowości daty wydania przesyłki o otwarciu biegu terminu do złożenia sprzeciwu, a w konsekwencji do nieprawidłowego przyjęcia, że upływ terminu do złożenia sprzeciwu nastąpił w dniu 7 października 2024 r.
Skarżący uargumentował swoje zażalenie tym, że uznaje za niezasadne przyjęcie, że doszło do uchybienia terminowi do złożenia sprzeciwu na oddalenie wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych. Podniósł on również, że nie jest możliwa do zaakceptowania sytuacja, w której rozstrzygnięcie o prawach Skarżącego jest de facto następstwem błędów występujących po stronie wyznaczonego operatora pocztowego. Skarżący ponadto działał w zaufaniu do operatora wyznaczonego i liczył termin na wniesienie sprzeciwu od dnia otrzymania przesyłki pocztowej, tj. od dnia 1 października 2024 r., a sprzeciw został złożony siedem dni później. Zdaniem strony, jeżeli bowiem upływ terminu 14 dni od odbioru przesyłki minął w dniu 30 września 2024 r. to przesyłka nie powinna być wydana w dniu 1 października 2024 r., przecież do tego czasu winna być już zwrócona do nadawcy.
Postanowieniem z 26 lutego 2025 r., sygn. akt I FZ 27/25, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie Skarżącego na postanowienie WSA w Krakowie z 18 października 2024 r., sygn. akt I SPP/Kr 54/24 w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu, uznając je za wniesione po terminie.
Pismem z 7 maja 2025 r. (data ze stempla pocztowego), pełnomocnik Skarżącego wniosła zażalenie na powyższe postanowienie NSA, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uwzględnienie wniesionego zażalenia i rozpoznanie go merytorycznie, podtrzymując argumentację zawartą w zażaleniu z 6 grudnia 2024 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt 1-10 cytowanego przepisu.
Istotne jest przy tym, co expressis verbis wynika z ww. regulacji prawnej, że środek odwoławczy w postaci zażalenia przysługuje wyłącznie od postanowień wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny. Środek taki nie przysługuje natomiast od rozstrzygnięć w postaci postanowień wydanych przez sąd kasacyjny. Wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest zatem niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny jest bowiem ostatnią instancją w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a jego orzeczenia - w myśl art. 168 § 1 p.p.s.a. - są prawomocne już od chwili ich wydania, gdyż nie przysługuje na nie żaden środek odwoławczy (por. postanowienie NSA z 25 marca 2021 r., sygn. akt I FZ 222/20).
Stosownie do treści art. 180 p.p.s.a., mającym na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. odpowiednie zastosowanie również do zażaleń, Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci zażalenie, jeżeli podlegało ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci je temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
-----------------------
4