Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 6 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Bd 471/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, orzekając w sprawie ze skargi H. sp. z o.o. w Z. (dalej: spółka, strona, skarżąca), odmówił wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z 2 lutego 2024 r., w sprawie ze skargi spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 14 maja 2024 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania i orzeczenia o dokonaniu zabezpieczenia na majątku zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług.
Sąd wskazał, że w skardze do WSA spółka wniosła o wstrzymanie wykonania w całości decyzji organu I instancji, utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją organu II instancji, bowiem dokonane w toku postępowania zabezpieczającego czynności, w tym zajęcia rachunków bankowych, uniemożliwiają prowadzenie przez skarżącą działalności operacyjnej i w konsekwencji doprowadzą do niewypłacalności spółki.
Sąd zauważył jednak, że spółka we wniosku nie wykazała istnienia okoliczności świadczących o tym, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sposób wystarczający, który przekonałby Sąd o zasadności jej stanowiska w tym zakresie. Złożony wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej w zasadzie nie został uzasadniony, poza wskazaniem, że dokonane w toku postępowania zabezpieczającego czynności, w tym zajęcia rachunków bankowych, uniemożliwiają prowadzenie przez skarżącą działalności operacyjnej i w konsekwencji doprowadzą do niewypłacalności spółki. Zatem wniosek nie obrazuje rzeczywistej zdolności płatniczej i możliwości finansowych skarżącej, co uniemożliwiło Sądowi jego ocenę. W ocenie Sądu, na podstawie złożonego wniosku nie ma możliwości ustalenia, czy w stosunku do skarżącej zachodzi podstawa do zastosowania ochrony tymczasowej.
Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem, spółka zaskarżyła powyższe postanowienie Sądu I instancji w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez pominięcie istotnych dla wydanego rozstrzygnięcia okoliczności stanu faktycznego przyznanych przez organ w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, a dotyczących spadku obrotów skarżącej spółki począwszy od lutego 2024 r. Skarżąca powoływała się na okoliczność uniemożliwienia prowadzenia przez spółkę działalności operacyjnej wskutek wszczętej egzekucji administracyjnej w związku z dokonanym zabezpieczeniem. Powyższe zostało potwierdzone przez organ, zatem brak było wątpliwości co do zaistnienia przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci faktycznego unicestwienia ciągłości działalności przedsiębiorstwa spółki.