Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 26 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Rz 130/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu wniosku W.K. (dalej skarżący), odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej do tego Sądu decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z 22 grudnia 2025 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad, grudzień 2017 r. oraz styczeń 2018 r.
2. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu argumentował, że "na podstawie decyzji z 22 grudnia 2025 r. wystawiono w dniu 30 stycznia 2026 r. tytuły wykonawcze, a zajęcia zabezpieczające przekształcono w zajęcia egzekucyjne. Prowadzona egzekucja powoduje realne ryzyko znacznej szkody i skutków trudnych do odwrócenia, w szczególności zajęcia środków pieniężnych, dalszego naliczania kosztów egzekucyjnych i odsetek". Skarżący ponadto odniósł się do przedmiotu sporu, jak i podniósł, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie narusza interesu publicznego.
3. Sąd pierwszej instancji, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026r., poz. 143 ze zm. dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) przyjął, że skarżący nie wykazał we wniosku przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że wprawdzie powołał się na okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, tj. "okoliczności prowadzonej egzekucji administracyjnej" jednak poza tym nie przedstawił stosownej dokumentacji, która uprawdopodobniłyby, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
4. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
5.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
5.2. Należy w pełni zgodzić się z oceną przyjętą przez Sąd pierwszej instancji, który stwierdził, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał, że w niniejszej sprawie na skutek wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.