W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, gdyż wbrew twierdzeniom sądu, postanowienie w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej korzysta z przymiotu wykonalności, a tym samym wyżej wskazany przepis ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia WSA poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz o zwrot kosztów postępowania.
Wyrokiem z 12 marca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 34/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę skarżącego i uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 15 listopada 2024 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie z 12 sierpnia 2024 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W świetle art. 193 P.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Jak wynika zaś z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Jak już wskazano w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 lutego 2025 r. oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Następnie zaś, przed rozpoznaniem zażalenia na to postanowienie przez Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z 12 marca 2025 r. uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone postanowienie, którego wstrzymania wykonania skarżący się domagał.
Stosownie do treści art. 152 § 1 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Z przepisu tego wynika zatem, że orzeczenie, które nie ma przymiotu prawomocności nie ma mocy wiążącej, a tym samym nie wywiera skutków prawnych. Jeżeli zatem wydane wobec skarżącego postanowienie nie wywołuje skutków prawych w związku z jego uchyleniem przez sąd pierwszej instancji, to bezprzedmiotowy jest wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący posiada już bowiem ochronę tymczasową na mocy wyżej powołanego art. 152 § 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i art. 204 P.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie WSA.