Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie:
1) art. 65 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") poprzez brak jego zastosowania, tj. zastosowanie przez Sąd pierwszej instancji w sytuacji gdy przesyłka została doręczona pełnomocnikowi przez operatora pocztowego;
2) art. 73 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sytuacji gdy pełnomocnikowi drugie awizo nie zostało doręczone po 7 dniach od pozostawienia pierwszego zgodnie z par. 8 ust. 2 pkt. 1 i 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 maja 2020 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 19 z późn. zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie bowiem skargę odrzucił, skoro nie uzupełniono braków w wyznaczonym terminie.
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Jeśli zaś należny wpis sądowy nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, zawierający prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w wyznaczonym terminie, został uznany za doręczony pełnomocnikowi spółki z dniem 7 stycznia 2026 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. (tzw. fikcja doręczenia) – ZPO k. 34 akt sądowych. Mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, należy stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy 19 grudnia 2025 r., a następnie po raz drugi 30 grudnia 2025 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 p.p.s.a nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 2 stycznia 2026 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął z dniem 9 stycznia 2026 r. (piątek). Natomiast pełnomocnik strony nadał przesyłkę zawierająca odpowiedź na wezwanie 12 stycznia 2026 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu na dokonanie tej czynności.
Z zażalenia wynika, że strona nie zaprzecza okoliczności, że wpis nie został opłacony, twierdzi natomiast, że nie otrzymała ona drugiego awiza. Ta okoliczność jednak nie podlega badaniu obecnie. Niniejsze postępowanie zażaleniowe dotyczy postanowienia o odrzuceniu skargi i prawidłowości działania WSA tylko i wyłącznie w tej kwestii. Argumentacja zawarta w zażaleniu odnosząca się do okoliczności braku doręczenia drugiego awiza po 7 dniach od pozostawienia pierwszego, może być przedmiotem wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia tego braku. Ewentualny wniosek w tym zakresie zostanie rozpoznany przez Sąd pierwszej instancji i rozstrzygnięty odrębnym postanowieniem, od którego stronie będzie przysługiwało zażalenie.
W świetle powyższego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.