W zażaleniu na powyższe postanowienie, pełnomocnik Skarżącego zaskarżył przedmiotowe postanowienie w całości i zarzucił mu na podstawie art. 86 § 3 w zw. z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."):
1. błędne przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż strona skarżąca w złożonym wniosku o przywrócenie terminu nie wykazała, iż nie ponosi winy za nie dochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 29.01.2025 r. oraz , iż nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających brak jej winy, w sytuacji gdy w odpowiedzi Poczty Polskiej spółki akcyjnej na reklamacje strony skarżącej zawarte są stwierdzenia, iż Poczta Polska S.A. nie może odnieść się jednoznacznie do sygnalizowanych zastrzeżeń (jest utrudnione) oraz , iż obejmie nadzorem prawidłowość doręczania przesyłek a notoryjnie powszechnie znane są problemy Poczty Polskiej S.A. z doręczaniem przesyłek poleconych, co znalazło potwierdzenie w załączonym do wniosku komunikacie Dziekania Okręgowej Rady Adwokackiej w L. oraz twierdzeniu strony skarżącej, iż awiza nie zostały pozostawione w pocztowej skrzynce odbiorczej, a tym samym uznać należy, iż strona skarżąca uprawdopodobniła okoliczności uzasadniające brak jej winy w uchybieniu terminu.
2. błędne przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż w przedmiotowej sprawie Poczta Polska S.A. mogła zastosować tzw. doręczenie zastępcze z uwagi na dyspozycję przepisów art. 72 i 73 p.p.s.a., które to przepisy są przepisami szczególnymi w stosunku do przepisów ustawy Prawo Pocztowe.
3. błędne przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż adnotacja o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej stanowi dokument urzędowy, w sytuacji gdy sam Sąd zauważa, iż wszelkie adnotacje na kopercie zostały opatrzone podpisem nieczytelnym.
Skarżący ponadto wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie stronie skarżącej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ewentualnie o uchylenie zakażonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie miało usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 86 § 1 zd. 1. p.p.s.a., jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Z treści ww. przepisu wynika, że przesłanką umożliwiającą uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu temu terminowi. Jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą przy ocenie okoliczności usprawiedliwiających opóźnienie należy brać pod uwagę kryterium starannego działania wymaganego od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może bowiem nastąpić wyjątkowo i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zadaniem podmiotu ubiegającego się o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest więc uwiarygodnienie przyczyn uchybienia terminowi jako przeszkód nie dających się pokonać nawet przy dołożeniu największego wysiłku (zob. np. postanowienia NSA z: 11 maja 2022 r., sygn. akt I GZ 134/22; 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 523/14, czy 15 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 832/14).
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podzielił stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, co do braku przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu w rozpatrywanej sprawie. Mimo powołania przez Stronę szeregu różnorodnych okoliczności, z argumentacji Skarżącego wynikało, że bezpośrednią przyczyną niedochowania przez niego terminu był brak wiedzy o rozprawie wyznaczonej na dzień 29 stycznia 2025 r.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazane w tym zakresie wyjaśnienia Strony nie świadczyły o zaistnieniu wyjątkowych okoliczności uprawdopodabniających brak winy w przekroczeniu terminu.
W niniejszej sprawie zawiadomienie o przesyłce adresowanej do Skarżącego, zostało dwukrotnie awizowane w dniach 23 grudnia 2024 roku oraz 31 stycznia 2024 r., zaś do dnia 8 stycznia 2025 r. zostało umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej, co zostało prawidłowo odnotowane przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru (k. 89). W aktach sprawy znajduje się prawidłowo awizowana przesyłka (k. 88), zaś Skarżący, co prawda złożył reklamację w tej sprawie, jednak okoliczność prawidłowego awizowania przedmiotowej przesyłki została również potwierdzona w odpowiedzi Poczty Polskiej na reklamację Skarżącego (k. 144-145).
Przepis art. 73 p.p.s.a. dla przyjęcia tzw. "fikcji doręczenia" wymaga, by w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo złożyć na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, zgodnie z którym "Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe". W przypadku niepodjęcia pisma w terminie o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 omawianego przepisu).
Wobec zatem dopełnienia wymogów z art. 73 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że przedmiotowa korespondencja została doręczona Skarżącemu w trybie ww. przepisu w dniu 7 stycznia 2025 r (k. 90). Zwrócenia uwagi wymaga przy tym, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13 17, z 24 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 216/18, z 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt I GZ 255/19, z 4 września 2019 r., sygn. akt I GZ 260/19 oraz z 6 września 2019 r., sygn. akt. II FZ 561/19, z 14 stycznia 2022 r., sygn. akt II FZ 164/21, z 9 stycznia 2023 r., sygn. akt II FZ 124/22). Samo wskazanie przez Skarżącego, że awiza mogły nie być w przedmiotowej sprawie pozostawione w jego oddawczej skrzynce pocztowej, nie mogło skutecznie obalić tego domniemania.
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny podziela argumentację Sądu pierwszej instancji zaprezentowaną w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, co do tego, że Strona nie uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w niniejszej sprawie nastąpiło bez jej winy.
Argumenty podnoszone przez Skarżącego nie uwiarygadniały tezy o istnieniu podstaw do przywrócenia terminu stosownie do art. 86 § 1 zd. 1 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że wniosek o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie, a zatem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
-----------------------
2