Wyrok NSA z dnia 05 listopada 2025, sygn. I GSK 1095/25

W oparciu o powyżej sformułowane zarzuty skarżąca kasacyjnie na podstawie art. 188 p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz rozpoznanie skargi poprzez uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 stycznia 2025 r. w sprawie UNP; 2201- 24-198412; 2201-IEW.4253.99.2024/EP. Ewentualnie na podstawie 185 § 1 p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gdańsku. Ponadto, wniosła o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm prawem przepisanych oraz rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby w rozpoznawanej sprawie wystąpiła którakolwiek z przesłanek nieważności postępowania – określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. – jak też aby zachodziły przesłanki wymagające uchylenia wydanego w sprawie orzeczenia oraz odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania (art. 189 p.p.s.a.). Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę związany był granicami skargi kasacyjnej, czyli wnioskami skargi kasacyjnej i jej podstawami.

Jak wynika z art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, daje Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu możliwość, w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej, ograniczenia się w uzasadnieniu wyroku, jedynie do oceny zasadności podniesionych w niej zarzutów.

Na wstępie należy zauważyć, że zarzuty skargi kasacyjnej zostały oparte wyłącznie na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę kasacyjną można oprzeć między innymi na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

O skuteczności zarzutów naruszenia przepisów postępowania formułowanych w ramach podstawy kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. nie decyduje każde ich uchybienie, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez "wpływ", o którym mowa na gruncie przywołanego przepisu, rozumieć należy istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem procesowym stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego pierwszej instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. Dla spełnienia wymogu wykazania, że zarzucane uchybienie przepisom postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy nie wystarczy przytoczenie formuły o naruszeniu przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy, lecz konieczne jest wykazanie, który przepis postępowania został naruszony, w jaki sposób oraz wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy.

Dodać należy, że zgodnie z art. 176 pkt 2 p.p.s.a skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Analiza skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że autor tego środka zaskarżenia nawet nie próbował wykazać, że naruszenie zarzucanych w petitum skargi kasacyjnej przepisów postępowania miało lub mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie. Już tych powodów zarzuty skargi kasacyjnej okazały się nieuzasadnione.

Niezależnie jednak od powyższego spostrzeżenia Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zwrócić uwagę, że realizacja prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 lutego 2023 r. w sprawie o sygn. SA/GD 809/22 sprowadzała się do ponownego rozpoznania przez organ odwoławczy środka zaskarżenia jakim jest odwołanie. Autor skargi kasacyjnej nie dostrzegł - jak się wydaje - że w końcowej części uzasadnienia ww. orzeczenia Sąd ten wskazał, że "(...) przy ponownym rozpoznaniu odwołania organ odwoławczy będzie miał na uwadze wyrażoną przez Sąd ocenę prawną".

Niezasadne okazało się również kwestionowanie w skardze kasacyjnej rzekomego niewykonania przez organ administracyjny zaleceń Sądu zawartych w ww. prawomocnym wyroku z dnia 3 lutego 2023 r. w sprawie o sygn. SA/GD 809/22. Otóż w tym zakresie nie wskazano konkretnego zarzutu, tzn. konkretnego przepisu prawa regulującego związanie organu administracyjnego oceną prawną i wytycznymi sądu administracyjnego. W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł zastąpić autora skargi kasacyjnej.

Z przedstawionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935).