Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 23 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Bk 50/22 uchylił zaskarżoną przez J. S. decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 18 stycznia 2021 r. w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 1 do 30 listopada 2020 r.
Od powyżej wskazanego wyroku Sądu pierwszej instancji organ wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości, opierając ją na obu podstawach. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania dotyczyły po pierwsze art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej jako: "p.p.s.a." w związku z art. 7, art. 75, art. 77 § 1 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 735) - dalej jako: "k.p.a.", poprzez błędne przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że organ naruszył przepisy k.p.a., bowiem nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego przy zastosowaniu środków dowodowych, a przez to nie rozpatrzył go w całości, co w konsekwencji doprowadziło do uchylenia przez ten Sąd zaskarżonej decyzji wydanej zgodnie z art. 31zo ust. 10 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.) - dalej "ustawa o Covid-19", przy zastosowaniu jedynego środka dowodowego dopuszczonego przez ustawodawcę - danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 30 września 2020 r. - w celu oceny spełnienia warunku w zakresie "oznaczenia prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007.
Po drugie zarzucono naruszenie art. 141 § 4 w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a. poprzez sformułowanie wskazań organowi co do rozpoznania wniosku skarżącego contra legem, tj. w oparciu o przesłanki nieprzewidziane w przepisach prawa obowiązujących w zakresie udzielania pomocy publicznej oraz wskazanie przez Sąd pierwszej instancji, w uzasadnieniu skarżonego wyroku sposobu dalszego postępowania tj. konieczności przeprowadzenia postępowania zmierzającego do wyjaśnienia rodzaju przeważającej działalności prowadzonej przez skarżącego na dzień 30 września 2020 r., dopuszczając możliwość zastosowania środków dowodowych przewidzianych w k.p.a., z pominięciem danych zawartych w bazie REGON.
Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego odnosiły się do art. 31zo ustawy o Covid - 19, poprzez odrzucenie wykładni językowej, jako prowadzącej do wypaczenia jej celów w zakresie udzielenia wsparcia najbardziej poszkodowanym przedsiębiorcom działającym w branżach, które znalazły się w trudnej sytuacji związanej przede wszystkim z okresowo wprowadzanymi na obszarze RP ograniczeniami w prowadzeniu działalności gospodarczej w trakcie pandemii oraz art. 31zo ust. 11 ustawy o Covid - 19 poprzez jego niezastosowanie wynikające z przyjęcia przez Sąd, że dokonując oceny spełnienia warunku w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według PKD, pierwszeństwo należy przyznać działalności rzeczywiście wykonywanej, niezależnie od danych zawartych w rejestrze REGON.