Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 713/23 oddalił skargę [...] (dalej: "strona", "skarżąca", "spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 21 września 2023 r. nr 2201-IGC.4306.3.2023.IJS,2201-IOC.4306.11.2023.IJS w przedmiocie cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług.
W skardze kasacyjnej zaskarżono powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:
naruszenie prawa materialnego (art. 174 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej "p.p.s.a") tj.:
a) art. 15 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10.10.2013 r. - dalej: "UKC") w zw. z art. 120 ust. 1 UKC poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że Spółka składając sporne zgłoszenie nie dopełniła obowiązku w postaci prawidłowości podanych informacji, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że Spółka nie miała możliwości wykrycia błędu, co uzasadniało uznanie jej jako podmiot działający w dobrej wierze;
b) art. 103 ust. 2 UKC w zw. z art. 87 § 4 ustawy Kodeks karny skarbowy - dalej: "k.k.s." w zw. z art. 117 § 2 k.k.s. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że czyn stanowiący wykroczenie karne skarbowe podlega postępowaniu sądowym, podczas gdy wykładnia przepisu prowadzi do uznania, że czyn podlega postępowaniu zwyczajnemu sądowego dopiero w sytuacji, gdy brak jest możliwości zastosowania postępowania mandatowego;