Uzasadnienie
Wyrokiem z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Łd 64/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: WSA w Łodzi) oddalił skargę G. Sp. z o.o. w K. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: Dyrektor IAS) z 1 grudnia 2021 roku nr 1001-IOC.5030.3.2021.9.EA w przedmiocie zmiany danych w zgłoszeniu celnym.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.
W dniu 23 listopada 2020 r. organ celno-skarbowy przyjął i zarejestrował zgłoszenie celne uzupełniające do procedury dopuszczenia do obrotu towarów opisanych pod dwoma pozycjami (wpisy nr 3209 i 3210 z dnia 23 listopada 2020 r.). Zgłaszającym była Agencja Celna. W zgłoszeniu celnym w polach 44 dla wskazanych tam towarów podano kod 4PL05 i tym samym zadeklarowano rozliczanie kwoty podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy (art. 33a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Dz. U. z 2021 r. poz. 685, zwanej dalej: u.p.t.u.).
Naczelnik Łódzkiego Urzędu Celno-Skarbowego w Łodzi pismem z 7 czerwca 2021 r. powiadomił skarżącą oraz jej przedstawiciela Agencję Celną, że w związku z tym, że kwota podatku należnego z tytułu ww. importu towarów nie została rozliczona w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy, zamierza wydać decyzję w sprawie zgłoszenia celnego. Jednocześnie wyznaczył 30- dniowy termin do przedstawienia przez spółkę i jej przedstawiciela stanowiska w sprawie.
Następnie Naczelnik Łódzkiego UCS decyzją z 29 września 2021 r. zmienił dane w ww. zgłoszeniu celnym uzupełniającym w ten sposób, że w pozycji 1, w polu 44 wykreślił zapis 4PL05 a w polu 47 (Obliczanie opłat) w kolumnie MP zmienił znak G na znak H - w pozycji 2: w polu 44 wykreślił zapis 4PL05 w polu 47 (Obliczanie opłat) w kolumnie MP zmienił znak G na znak H, podobnie w uczynił w polu 47 (Obliczanie opłat - ogółem) tj. w kolumnie MP zmienił znak G na znak H. Przy czym zadeklarowana przez stronę kwota podatku od towaru i usług pozostała bez zmian. Organ wskazał, że spółka nie wykazała kwoty podatku VAT wynikającej z ww. zgłoszenia celnego w polach 25 i 26 deklaracji za listopad 2020 r., czym naruszyła warunki art. 33a ust. 7 u.p.t.u. Spółka utraciła prawo do rozliczenia podatku w oparciu o normę art. 33a ust. 1 tej ustawy, a zapłata podatku winna nastąpić w myśl art. 33 ust. 4, w terminie 10 dni licząc od dnia powiadomienia podatnika o wysokości należności podatkowych. Mając na uwadze treść art. 33a ust. 8 u.p.t.u. obowiązek zapłaty ciąży solidarnie na podatniku: oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu, tj. Agencji Celnej.
Zaskarżoną decyzją z 1 grudnia 2021 r. Dyrektor IAS w Łodzi utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Łódzkiego UCS w Łodzi z 29 września 2021 r. Przytaczając treść art. 33a, art. 19 ust. 9 i art. 17 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. organ odwoławczy wskazał, iż regułą jest rozliczanie podatku VAT z tytułu importu towarów w zgłoszeniu celnym i jego zapłata. Skorzystanie z uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku, o której mowa w art. 33a ust. 1 u.p.t.u. uzależnione jest od spełnienia łącznie warunków określonych w art. 33a ust. 2-8 tej ustawy. Jednym z tych warunków (ust. 7), jest rozliczenie kwoty podatku należnej z tytułu importu w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu. Organ II instancji podniósł, iż obowiązek podatkowy w przypadku towarów objętych zgłoszeniem celnym z 23 listopada 2020 r. powstał w chwili powstania długu celnego, a spółka korzystająca z uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku nie rozliczyła tego podatku na ww. zasadach, utraciła zatem prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej. Naruszenie przez spółkę warunków z art. 33a ust. 7 u.p.t.u. nakłada na podatnika obowiązek zapłaty tego podatku wraz z odsetkami. Regulacja ta jest jednoznaczna i nie pozostaje w gestii uznania organu. Organ wskazał, że weryfikacja rozliczenia podatku VAT spółki z tytułu importu w deklaracji za miesiąc listopad wykazała nieprawidłowości, tj., spółka nie wykazała w polu 25 i 26 kwoty podatku ze zgłoszenia z 23 listopada 2020 r., w którym zadeklarowała metodę płatności "G", tj. z przesuniętym terminem - system VAT. Ponadto wskazał, że organ I instancji prawidłowo zmienił zgłoszenie celne w zakresie metody płatności podatku w sytuacji, gdy podatnik nie rozliczył podatku na zasadach określonych w art. 33a ust. 7 u.p.t.u. i utracił prawo do jego rozliczania w deklaracji podatkowej.
Co do zawartej w odwołaniu informacji, że spółka skorygowała błędnie złożony JPK i deklarację za IV kwartał 2020 r., w którym był zadeklarowany i zapłacony VAT z tytułu importu za listopad 2020 r., poprzez złożenie trzech oddzielnych korekt, organ odwoławczy wyjaśnił, że należy wziąć pod uwagę treść art. 33a u.p.t.u. w dacie zgłoszenia i powstania obowiązku podatkowego, który nie przewidywał możliwości dokonania korekty deklaracji podatkowej. Dopiero ustawą z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz Prawo bankowe (Dz. U. 2021, poz. 1626), zostały wprowadzone, m.in. zmiany w treści art. 33a, które obowiązują od dnia 7 września 2021 r. A zatem złożone przez spółkę korekty nie mogły wpłynąć na decyzję w zakresie zmiany metody płatności, w związku z nierozliczeniem podatku należnego z tytułu importu, wykazanego w zgłoszeniu celnym z 23 listopada 2020 r.
Na ostateczną decyzję Dyrektora UCS w Łodzi skargę do sądu administracyjnego złożyła skarżąca spółka.
Sąd I instancji oddalając skargę stwierdził, że skarżąca nie spełniła określonych przez ustawodawcę wymogów, które umożliwiały skorzystanie z procedury uproszczonej przewidzianej w art. 33a ust. 1 u.p.t.u.
Sąd I instancji podkreślił, że wobec niespełnienia przesłanek do stosowania uproszczenia, strona skarżąca utraciła prawo do rozliczenia podatku w oparciu o normę art. 33a ust. 1 u.p.t.u., gdyż podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 u.p.t.u. i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach, traci prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej. Wówczas, na co wprost wskazuje ustawodawca, podatnik jest obwiązany do zapłaty naczelnikowi urzędu skarbowemu właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego kwoty podatku wraz z odsetkami. W myśl art. 33a ust. 8 u.p.t.u. w przypadku gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu. Taka właśnie sytuacja miała miejsce w sprawie, w której obowiązek podatkowy w przypadku towarów objętych zgłoszeniem celnym z 23 listopada 2020 r. powstał w chwili powstania długu celnego, przy czym spółka korzystając z uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku nie rozliczyła go zgodnie z wynikającymi z przywołanych przepisów zasadami. Skutkiem tego była utrata przez spółkę prawa do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej w odniesieniu do kwoty należnej z tytułu importu tych towarów. W świetle zgromadzonych dokumentów wątpliwości nie budzi fakt, iż w deklaracji za listopad 2020 r. spółka nie wykazała kwot podatku z powyższego zgłoszenia celnego naruszając tym samym warunki wynikające z art. 33a ust. 7 u.p.t.u. A konsekwencją tego faktu była utrata przez spółkę prawa do rozliczenia podatku w oparciu o art. 33a ust. 1 u.p.t.u. Skarżąca zatem zobowiązana była do zapłaty podatku w terminie 10 dni, licząc od dnia powiadomienia podatnika przez organ celny (art. 33 ust. 4 u.p.t.u.).