5. przepisów o postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, a to jest nie dopatrzenie się naruszenia przez organy administracji I i II instancji art. 12 § 1 w związku z art. 77, art. 9 i art. 64 § 2 k.p.a. oraz art. 8 ust. 8a ustawy cenowej poprzez brak wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych odwołania, a tym samym pozbawienie skarżącego możliwości uzupełnienia braków formalnych przedłożonej w odwołaniu dokumentacji oraz pozbawienie skarżącego odpowiedniego czasu na przygotowanie pełnej dokumentacji opartej na dokumentacji księgowej spółki, a potwierdzającej sposób oraz zastosowaną przez skarżącego metodologię rozliczania opartą na rożnych mechanizmach (potrąceń, kompensacji) co skutkowało wydaniem przedwczesnej decyzji bez przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego w postępowaniu administracyjnym, co doprowadziło organ administracyjny II instancji do błędnego pomięcia dowodów przez stronę skarżącą, a tym samym nie ustalono pełnego i rzeczywistego stanu faktycznego w sprawie,
6. przepisów o postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, a to jest nie dopatrzenie się naruszenia przez organy administracji I i II instancji art. 75 § 1 k.p.a., zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem – poprzez niezasadne zawężenie środków dowodowych i pominięcie przez organ administracji II instancji wiadomych mu dowodów zebranych w toku kontroli świadczących na korzyść skarżącego, w szczególności w postaci dokumentów księgowych przedłożonych do odwołania świadczących o kompensatach/potrąceniach wierzytelności oraz dowodów dotyczących umorzenia wobec skarżącego postępowania sanacyjnego,
7. przepisów o postępowaniu - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, a to jest nie dopatrzenie się naruszenia przez organy administracji I i II instancji art. 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 6 i 7 k.p.a. poprzez dokonanie przez organ administracji II instancji analizy materiału dowodowego w sposób pobieżny, a nie kompletny, a tym samym odmówienie wiarygodności przedstawionym dowodom i faktom, jakim było dokonanie rozliczeń z odbiorcami końcowymi poprzez kompensację/potrącenie.
Wobec powyższego syndyk masy upadłości skarżącej kasacyjnie spółki wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie w całości zaskarżonych decyzji organu I i II instancji ewentualnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kasacyjnie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz zrzekł się rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej na rozprawie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Minister Klimatu i Środowiska wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdyż skarżący kasacyjnie zrzekł się rozprawy, a druga strona nie zażądała jej przeprowadzenia.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził aby w rozpoznawanej sprawie wystąpiła którakolwiek z przesłanek nieważności postępowania – określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a. – jak też aby zachodziły przesłanki wymagające uchylenia wydanego w sprawie orzeczenia oraz odrzucenia skargi lub umorzenia postępowania (art. 189 p.p.s.a.). Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę związany był granicami skargi kasacyjnej, czyli wnioskami skargi kasacyjnej i jej podstawami.
Jak wynika z art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, daje Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu możliwość, w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej, ograniczenia się w uzasadnieniu wyroku, jedynie do oceny zasadności podniesionych w niej zarzutów.
Niezasadne okazały się zarzuty naruszenia prawa materialnego zawarte w punktach 1 i 2 petitum skargi kasacyjnej. Wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej wynikający z art. 5 ust. 1 ustawy cenowej obowiązek nie sprowadza się tylko i wyłącznie do formalnego dostosowania cen ale obejmuje również obowiązek faktycznego przeprowadzenia przez sprzedawcę energii elektrycznej stosownych rozliczeń według cen stosowanych w 2018 r.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw Dz. U. z 2018 r., poz. 2538, dalej: ustawa cenowa) przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną lub odbiorca końcowy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 4a, którzy na podstawie wniosków, o których mowa w art. 7 ust. 1, 1b i 4a, otrzymali kwotę różnicy ceny, rekompensatę finansową lub dofinansowanie nienależnie, obowiązani są do ich zwrotu.
W związku z tym, że skarżąca kasacyjnie spółka nie rozliczyła się z odbiorcami energii zgodnie z obowiązkiem wynikającym z art. 5 ustawy cenowej, nie spełniła przesłanek uprawniających do otrzymania rekompensaty od Z. R., co z kolei oznacza, że otrzymała rekompensatę nienależną podlegającą zwrotowi.
Również niezasadne okazały się zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego ujęte w punktach 3 – 7 petitum skargi kasacyjnej. Odnosząc się do tych zarzutów należy wskazać, że autor skargi kasacyjnej nie wykazał, że naruszenia tam wskazane nawet potencjalnie mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. W przypadku wniesienia zarzutu na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., konieczne jest wykazanie, że zarzucane uchybienie przepisom postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Dla spełnienia tego wymogu nie wystarczy przytoczenie formuły o naruszeniu przepisów postępowania mającym wpływ na wynik sprawy, lecz konieczne jest wykazanie, który przepis postępowania został naruszony, w jaki sposób oraz wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. O skuteczności zarzutów, postawionych w oparciu o podstawę kasacyjną określoną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., nie decyduje bowiem każde stwierdzone uchybienie przepisom postępowania, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W realiach tej sprawy w skardze kasacyjnej nawet nie podjęto próby wykazania, że naruszenie wymienionych w tym środku zaskarżenia przepisów procesowych mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Na podstawie art. 209, art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od skarżącej kasacyjnie na rzecz Ministra Energii kwotę 11 250 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.