Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 27 września 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 1700/21 w sprawie ze skargi R.W. (dalej powoływany także jako skarżący) na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej powoływany także jako organ) z 13 września 2021 r., w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z 29 czerwca 2021 r. oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Treść uzasadnienia ww. wyroku oraz innych przywołanych w niniejszym orzeczeniu dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl).
Od powyższego wyroku organ złożył skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. Wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Organ zrzekł się rozprawy w niniejszej sprawie.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 10 ust. 1, 2, 2a rozporządzenia Rady Ministrów z 26 lutego 2021 r., w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID – 19 (Dz.U. z 2021 r., poz. 371 i 713) – zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie COVID-19" poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż w § 10 ww. rozporządzenia ustawodawca nie zastrzegł, że chodzi o kod PKD wpisany jako rodzaj przeważającej działalności w odpowiednim rejestrze, lecz o faktycznie prowadzoną przeważającą działalność gospodarczą, przez co Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 - dalej jako: "k.p.a") i uchylił zaskarżoną decyzję oraz naruszenie art. 31zo ust. 10 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374) – dalej: "ustawa o COVID-19", poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, iż w celu ustalenia rodzaju przeważającej działalności gospodarczej, oznaczonej według Polskiej Klasyfikacji Działalności, o której mowa w art. 31zo ustawy o COVID – 19, organ winien prowadzić postępowanie wyjaśniające w tym przedmiocie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie oraz przeprowadzenie rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionej podstawy, bowiem stanowisko zaprezentowane przez sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku jest prawidłowe.
Jak wynika z art. 193 (zdanie drugie) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej powoływana jako p.p.s.a.), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Przepis ten wyznacza granice, w jakich NSA uzasadnia z urzędu wydany wyrok w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej. Wskazana regulacja – będąca przepisem szczególnym – modyfikuje normę zawartą w art. 141 § 4 p.p.s.a., stosowanym odpowiednio w związku z art. 193 (zdanie pierwsze) p.p.s.a., w ten sposób, że pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ograniczyć się do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, umożliwiając tym samym pominięcie tych elementów uzasadnienia wyroku, które nie są niezbędne dla wyjaśnienia istoty rozstrzygnięcia NSA. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w rozpoznawanej sprawie przesłanka ta została spełniona.