Wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2026, sygn. I GSK 205/24

Sygnatura: I GSK 205/24
Data orzeczenia: 20 sierpnia 2026
Sąd: Naczelny Sąd Administracyjny (NSA)
Status: Prawomocne
Podatnik: os. fizyczna

Streszczenie

Z.K. został objęty egzekucją administracyjną prowadzoną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. W dniu 21 lipca 2022 r. ZUS wydał postanowienie nr 430400.71.2021-RED1-P-462-9778.KK o oddaleniu zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z 19 października 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 756/22, oddalił skargę. Następnie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, złożył skargę kasacyjną w całości. Skarżący w skardze kasacyjnej podniósł zarzut…

naruszenia art. 174 pkt 1 ppsa w związku z art. 33 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez jego niewłaściwe zastosowanie oraz brak wyczerpującego zebrania i rozpoznania materiału dowodowego, co miało prowadzić do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyczerpującego uzasadnienia w zakresie nieuwzględnienia zarzutu nieistnienia obowiązku. Wniósł o uchylenie wyroku WSA w całości i orzeczenie co do istoty poprzez uwzględnienie zarzutów oraz zasądzenie kosztów postępowania. WSA we Wrocławiu oddalił skargę na postanowienie ZUS. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. NSA wskazał, że rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a z urzędu bada jedynie nieważność postępowania, której nie stwierdził. Podkreślił, że art. 193 zdanie drugie ppsa pozwala ograniczyć uzasadnienie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej. NSA bada tylko przepisy wyraźnie wskazane. Skarga zawierała zarzut dotyczący art. 33 § 1 upea, który przyznaje zobowiązanemu prawo wniesienia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej; skarżący z tego prawa skorzystał. Dalsza część zarzutu wymagała wskazania innych przepisów, czego skarga nie zawierała. W konsekwencji skarga kasacyjna nie podważyła stanowiska WSA i została oddalona na podstawie art. 184 ppsa.

jeszcze 172 słowa

Pełne streszczenie po zalogowaniu

Streszczenie AI to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby zobaczyć pełną analizę.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Salachna Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski (spr.) Protokolant asystent sędziego Michał Mazur po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 października 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 756/22 w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 lipca 2022 r. nr 430400.71.2021-RED1-P-462-9778.KK w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (dalej: WSA) wyrokiem z 19 października 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 756/22 oddalił skargę Z.K. (dalej: skarżący) na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS) z 21 lipca 2022 r. nr 430400.71.2021-RED1-P-462-9778.KK w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.

Od powyższego wyroku skarżący – reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu – złożył skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości.

Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: ppsa), zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 33 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479 ze zm.; dalej: upea) przez jego niewłaściwe zastosowanie i brak wyczerpującego zebrania i rozpoznania całego materiału dowodowego, zmierzającego do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wyczerpującego uzasadnienia w zakresie nieuwzględnienia zarzutu nieistnienia obowiązku.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 188 i art. 185 § 1 oraz art. 203 pkt 2 ppsa wniesiono o: uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i orzeczenie co do istoty poprzez uwzględnienie zarzutów skarżącego; zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według przepisowych.

ZUS odpowiedzi na skargę kasacyjną nie złożył.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw.

Zgodnie z art. 183 § 1 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Z akt sprawy nie wynika, by zaskarżony wyrok został wydany w warunkach nieważności, której przesłanki określa art. 183 § 2 ppsa.

Jak wynika z art. 193 ppsa (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Przepis ten wyznacza granice, w jakich NSA uzasadnia z urzędu wydany wyrok w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej. Wskazana regulacja – będąca przepisem szczególnym – modyfikuje normę zawartą w art. 141 § 4 ppsa, stosowanym odpowiednio w związku z art. 193 (zdanie pierwsze) ppsa, w ten sposób, że pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ograniczyć się do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, umożliwiając tym samym pominięcie tych elementów uzasadnienia wyroku, które nie są niezbędne dla wyjaśnienia istoty rozstrzygnięcia NSA. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w rozpoznawanej sprawie przesłanka ta została spełniona. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny jest władny badać naruszenie jedynie tych przepisów (norm), które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą. Nie jest dopuszczalna wykładnia zakresu zaskarżenia i jego kierunków oraz konkretyzowanie, uściślanie zarzutów skargi kasacyjnej czy też poprawianie jej niedokładności.

W skardze kasacyjnej postawiono tylko jeden zarzut dotyczący niewłaściwego zastosowania art. 33 § 1 upea, wskazując także na brak wyczerpującego zebrania i rozpoznania całego materiału dowodowego, zmierzającego do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i wyczerpującego uzasadnienia w zakresie nieuwzględnienia zarzutu nieistnienia obowiązku.

Zgodnie z art. 33 § 1 upea zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.

Przepis ten stanowi o prawie zgłoszenia zarzutu w sprawie egzekucji, który przysługuje zobowiązanemu.

W rozpoznawanej sprawie skarżący z takiego uprawnienia skorzystał i w tym zakresie zostały wydane stosowne postanowienia.

Natomiast pozostała część zarzutu dotycząca wyczerpującego zebrania i rozpoznania całego materiału dowodowego, wymagała wskazania innych przepisów niż art. 33 § 1 upea, których skarga kasacyjna nie zwiera.

W tej sytuacji skarga kasacyjna nie podważyła w jakimkolwiek zakresie stanowiska WSA przedstawionego w motywach zaskarżonego wyroku.

Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 184 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

jeszcze 361 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo