Wyrok NSA z dnia 04 lipca 2025, sygn. I GSK 309/25

Sygn. akt I GSK 309/25

przepisu art. 117 ust. 2 pkt 2 Prawa oświatowego nie wystarcza do oceny, czy i jaki wpływ na wypłatę dotacji ma fakt wdrożenia nauczania szkolnego w zakresie tych samych zawodów czy w obszarze kształcenia, do którego przypisane są te zawody już po rozpoczęciu kwalifikacyjnych kursów zawodowych. Sąd pierwszej instancji zobowiązał organ do wskazania przesłanek, jakimi się kierował oraz odnieść się do argumentacji skarżącego, odwołując się do przepisów art. 6, art. 8 i art. 11 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 835) – zwanej dalej "k.p.a.".

W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej organ zaskarżył wyrok powyższy w całości. Zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego dotyczył błędnej wykładni art. 117 ust. 2 pkt 2 Prawa oświatowego poprzez uznanie, że szkoła niepubliczna może prowadzić podlegające dotacji kwalifikacyjne kursy zawodowe przed uruchomieniem oddziału szkolnego oraz że bez znaczenia dla prowadzenia kwalifikacyjnych kursów zawodowych pozostaje moment uruchomienia oddziału szkolnego. Drugi zarzut dotyczył naruszenia art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325) – zwanej dalej "p.p.s.a." poprzez wydanie orzeczenia sprzecznego z oceną prawną wyrażoną w wyroku NSA z 17 maja 2024 r., I GSK 1161/20.

Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na tę skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie na swoją rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna okazała się uzasadniona, dlatego że podniesione przez organ zarzuty są trafne.

Przypomnieć należy, że rozpoznając niniejszą sprawę Sąd pierwszej instancji – na podstawie art. 153 p.p.s.a. – związany były oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wynikającymi z prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2024 r., sygn. akt I GSK 1661/20. Rozpoznając tę sprawę ponownie, Sąd pierwszej instancji, obligowany był do włączenia do elementów wzorca kontroli wspomnianej oceny prawnej i wskazań. Podjętą przez

Sygn. akt I GSK 309/25

organ czynność należało poddać krytycznej ocenie, ale z uwzględnieniem stanowiska zaprezentowanego w powyższym wyroku.

Ocena prawna zawarta w cytowanym w skardze kasacyjnej zdaniu, a sprowadzająca się do wyjaśnienia, nienasuwającego większych wątpliwości tekstu ustawy, jest jasna. Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że niepubliczne szkoły o uprawnieniach szkół publicznych mogą ubiegać się o dotację na prowadzenie kwalifikacyjnych kursów zawodowych jedynie w zakresie zawodów, w których kształcą oraz w zakresie obszarów kształcenia, do których przypisane są te zawody. Użycie czasu teraźniejszego czasownika "kształcą" nie powinno wywoływać trudności interpretacyjnych tak co do tekstu przepisu art. 117 ust. 2 pkt 2 Prawa oświatowego, jak również oceny wyrażonej przez NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny nie wysłowił wprawdzie stanowiska o wymaganiu co najmniej jednoczesności rozpoczęcia obu kategorii nauczania, jednakże wynika ono z logicznej analizy motywów wyroku z 17 maja 2024 r. Przyjęcie innego rozwiązania oznaczałoby, że wystarczające byłoby prowadzenie kształcenia przez minimalny czas, choćby mieścił się on w okresie trwania kursu. Taki sposób wykładni przepisu art. 117 ust. 2 pkt 2 Prawa oświatowego jest nie do zaakceptowania nie tylko z punktu widzenia reguł wykładni językowej, ale pozostawałby w sprzeczności z celem regulacji. Jej sens sprowadza się do tego, że uprawnionym do uzyskania dotacji z tytułu prowadzenia kursów kwalifikacyjnych zawodowych jest wyłącznie podmiot już kształcący w zakresie, do którego przypisane są te zawody. Należy zatem uruchomić to kształcenie najpóźniej równocześnie z rozpoczęciem kursu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 i art. 151 uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.