Wyrok NSA z dnia 13 lutego 2026, sygn. I GSK 594/23

Sygnatura: I GSK 594/23
Data orzeczenia: 13 lutego 2026
Sąd: Naczelny Sąd Administracyjny (NSA)
Status: Prawomocne
Podatnik: spółka akcyjna

Streszczenie

Sprawa dotyczy skargi kasacyjnej złożonej przez M. S.A. (spółkę akcyjną) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który oddalił skargę spółki na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w przedmiocie przewlekłości postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne prowadzone było przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Sączu. Spółka zarzucała, że po uchyleniu przez organ odwoławczy postanowień organu egzekucyjnego z 23 sierpnia 2021 r., akta sprawy zostały doręczone organowi pierwszej instancji dopiero 30 grudnia 2021 r., co stanowiło przewlekłość. Skarga spółki na przewlekłość…

została oddalona przez Naczelnika, a następnie zażalenie oddalił Dyrektor Izby Administracji Skarbowej. WSA oddalił skargę, uznając brak przewlekłości. Spółka wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego. Podatnik (M. S.A.) zadał pytanie, czy doszło do przewlekłości postępowania egzekucyjnego, w szczególności czy opóźnienie w doręczeniu akt organowi egzekucyjnemu po uchyleniu postanowień przez organ odwoławczy, wynikające z oczekiwania na ewentualne wniesienie skargi do sądu administracyjnego, stanowi naruszenie obowiązku bezzwłocznego załatwienia sprawy. Spółka kwestionowała zasadność oddalenia jej skargi na przewlekłość przez organy i sąd pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, uznając, że nie stwierdzono przewlekłości. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko WSA. NSA wskazał, że spółka wewnętrznie sprzecznie przypisała przewlekłość organowi egzekucyjnemu, podczas gdy uzasadnienie skargi koncentrowało się na działaniu organu odwoławczego. Ponadto strona nie wykazała konkretnych okoliczności świadczących o przewlekłości ze strony organu egzekucyjnego. Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych i materialnych uznano za niezasadne, a w przypadku art. 54a u.p.e.a. – za nieprecyzyjne. NSA orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej i zasądzeniu kosztów.

jeszcze 171 słów

Pełne streszczenie po zalogowaniu

Streszczenie AI to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby zobaczyć pełną analizę.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia del. WSA Piotr Kraczowski Protokolant asystent sędziego Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. [...] S.A. w N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 426/22 w sprawie ze skargi M. [...] S.A. w N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 11 lutego 2022 r. nr 1201-IEE.711.2.4.2022.2.JM w przedmiocie przewlekłości postępowania egzekucyjnego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od M. [...] S.A. w N. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 29 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 426/22 oddalił skargę M. S.A. w N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w przedmiocie przewlekłości postępowania egzekucyjnego.

Od wyroku Sądu pierwszej instancji strona skarżąca złożyła skargę kasacyjną zaskarżając wyrok w całości, zarzucając naruszenie:

1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." w związku z art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 733 ze zm.) - dalej jako "k.p.a", poprzez błędne przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że prawidłowym było nieuwzględnienie przez organ odwoławczy zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nowym Sączu oddalającego skargę spółki na przewlekłość postępowania organu egzekucyjnego w sprawie ponownego rozpatrzenia wniosków po uchyleniu przez organ odwoławczy postanowień organu pierwszej instancji;

2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 15 w związku z art. 7 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a. poprzez nieprawidłowe przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że organ odwoławczy w sposób wyczerpujący i samodzielny ocenił materiał dowodowy, podczas gdy nie przeprowadził on weryfikacji całokształtu okoliczności istotnych dla niniejszej sprawy w efekcie czego przyjął, że nie doszło do przewlekłości postępowania;

3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a., w związku z art. 54a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r., poz. 479) – dalej: "u.p.e.a.", poprzez niedostrzeżenie przez Sąd pierwszej instancji, że organ odwoławczy bezzasadnie przyjął, że nie doszło do przewlekłości postępowania, w sytuacji kiedy doszło do naruszenia interesu faktycznego spółki poprzez brak bezzwłocznego rozstrzygnięcia sprawy, a zatem zaktualizowała się przesłanka uzasadniająca zastosowanie w. w. przepisu;

4. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 234a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.) – dalej: "o.p."., poprzez nieuprawnione przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji, że organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, podczas gdy obowiązkiem Sądu pierwszej instancji było poddanie krytycznej ocenie sposobu procedowania w toku postępowania, a co skutkowało utrzymaniem w obrocie prawnym nietrafnej decyzji administracyjnej.

Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji oraz rozpoznanie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Uregulowana w art. 54a § 1 u.p.e.a. skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego należy do środków prawnych służących ochronie przed niezałatwieniem sprawy w postępowaniu egzekucyjnym w rozsądnym terminie. Odwołując się do definicji zamieszczonej w art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. przyjąć należy, że pojęcie przewlekłości obejmuje sytuacje, w których postępowanie trwa dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy.

Kierując taką skargę należy wskazać organ, w którego działaniu bądź zaniechaniu skarżący upatruje stanu przewlekłości postępowania. W niniejszej sprawie strona jednoznacznie zidentyfikowała ów stan z zachowaniem organu egzekucyjnego następującym po uchyleniu przez organ odwoławczy postanowień tego organu z 23 sierpnia 2021 r. Tymczasem z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że dla strony skarżącej podstawowe znaczenie ma – jaj zdaniem – zbyt późne doręczenie organowi pierwszej instancji akt sprawy. Uczynienie to 30 grudnia 2021 r. było w ocenie strony było bezprawne, bowiem niezasadnie organ odwoławczy oczekiwał nazbyt długo na ewentualne wniesienie skargi do sądu administracyjnego, zatrzymując przez ten czas akta w swojej siedzibie.

Rozbieżność ta czyni twierdzenia skarżącej spółki sprzecznymi wewnętrznie. Niezależnie od tego nie można przypisać Sądowi pierwszej instancji naruszenia przepisów art. 7 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a., dlatego że strona nie zaprezentowała żadnych konkretnych okoliczności dotyczących działania bądź zaniechania tego właśnie organu, które świadczyłyby o nieuzasadnionym przedłużeniu postępowania w rozumieniu art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. W konsekwencji niezasadne pozostają zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 k.p.a., bowiem odnoszą się one do działania organu odwoławczego. Te zaś nie były przez stronę kwestionowane.

Z kolei zarzut naruszenia art. 54a u.p.e.a. jest nieprecyzyjny, bo strona skarżąca nie wskazała, którego z dwóch paragrafów tego artykułu on dotyczy. Tymczasem skarga kasacyjna jako środek sformalizowany wymaga dokładnego określenia najmniejszej jednostki aktu prawnego, w której zamieszczono objęty zarzutem przepis.

Wbrew natomiast tezie skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji nie stwierdził, że w tej sprawie znajdują zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, lecz jedynie wskazał na prawdopodobne powody oczekiwania przez organ odwoławczy na upływ terminu do wniesienia skargi na postanowienie tego organu. Identyfikując je z pewnym przyzwyczajeniem, wynikającym ze stosowania na co dzień art. 234a o.p. nie przypisał jednak organowi odwoławczemu obowiązku stosowania tego przepisu. Z tego powodu także zarzut naruszenia tego przepisu pozostaje nieuzasadniony.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.

jeszcze 547 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo