Wyrok NSA z dnia 13 maja 2025, sygn. II FSK 1067/22

3. Sąd pierwszej instancji uwzględniając skargę powołał się na wyrok tego sądu z dnia 17 lipca 2017 r., I SA/Wr 99/17, w którym wywiedziono z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., że w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji (udziałów) powołany przepis nie nakazuje odnosić ich do pierwotnie poniesionych wydatków (wydatków historycznych).

4. Powyższy wyrok uwzględniający skargę organ zaskarżył w całości skargą kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. - poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania polegającą na bezpodstawnym przyjęciu, że kosztem uzyskania przychodu Wnioskodawcy przy zbyciu przezeń udziałów w sp. z o.o. powstałej z przekształcenia spółki komandytowej nie będą wydatki poniesione na wkłady w spółce z o.o, z przekształcenia której powstała spółka komandytowa, a wartość bilansowa spółki komandytowej z dnia ustania jej bytu prawnego, będąca jednocześnie wartością bilansową sp. z o.o. z dnia rozpoczęcia tego bytu prawnego.

W skardze kasacyjnej zawarto wnioski o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi poprzez jej oddalenie, lub uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, rozpoznanie sprawy na rozprawie.

W terminowo wniesionej odpowiedzi na skargę kasacyjną Wnioskodawca – reprezentowany przez doradcę podatkowego - wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej ze względu na nadużycie prawa do sądu, względnie o oddalenie skargi, poinformowanie w trybie art. 155 § 1 P.p.s.a. Szefa Krajowej Administracji Skarbowej o uchybieniach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w zakresie nadużycia prawa do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, że organ nadużywa uprawnień procesowych do wydłużenia postępowania w sprawie wydania interpretacji zgodnej z prawem tak długo, aż stanie się ona nieprzydatna. Czyni to z pełną świadomością ugruntowanej linii orzeczniczej, potwierdzającej stanowisko podatnika. Nadużycie prawa do sądu występuje w sytuacji, w której celem nie jest faktyczna obrona swych praw w postępowaniu sądowoadministracyjnym, lecz inicjowanie postępowań sądowych, stanowiące cel sam w sobie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu.

5. Sąd pierwszej instancji powołał się na wyrok tego sądu z dnia 17 lipca 2017 r., I SA/Wr 99/17, od którego została wniesiona skarga kasacyjna, oddalona przez Naczelny Sad Administracyjny. Ze względu na tożsamość problemu NSA w niniejszym składzie podziela argumentację przedstawioną w wyroku NSA II FSK 3621/17 z dnia 8 października 2019 r. Sprawa rozpoznawana pod sygnaturą II FSK 3621/17 dotyczyła sytuacji, gdzie wspólnik posiadał udziały w sp. z o.o., która została przekształcona ze spółki jawnej. NSA skonstatował w wyroku, że istotna jest wartość majątku spółki jawnej na dzień jej przekształcenia w spółkę z o.o. W przypadku tworzenia spółki z o.o. z przekształcenia spółki jawnej przejście wspólnego majątku wspólników na spółkę przekształconą pełni analogiczne funkcje, co wniesienie wkładu. Kosztem uzyskania przychodu powinna więc być wartość bilansowa spółki jawnej z dnia ustania jej bytu prawnego, będąca jednocześnie wartością bilansową spółki z o.o. z dnia rozpoczęcia tego bytu. W momencie zbycia udziałów spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółka osobowa nie będzie istniała, tym samym wartość wydatków, jakie ponieśli wspólnicy na wkłady w spółce osobowej, pozostaje bez znaczenia

Dalej NSA wskazał w wyroku, że wydatki na objęcie udziałów w spółce z o.o. nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w dacie objęcia, są jednak kosztem podatkowym w dacie ich odpłatnego zbycia. Ustawodawca nie łączy przedmiotowych wydatków z okresem historycznym, tylko odnosi do momentu przekształcenia, a nie na dzień poniesienia wydatków na wkłady w spółce jawnej. Sukcesja podatkowa (art. 93a/ ord. pod.) dotyczy wyłącznie spółki przekształconej, a nie dotyczy wspólników spółki przekształcanej, którzy po przekształceniu stali się wspólnikami spółki z o.o. (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2014 r., II FSK 2906/12).

Trafna jest ocena Sądu pierwszej instancji zawarta w zaskarżonym wyroku co do zarzutu dokonania przez organ błędnej wykładni art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f. Wniesiona skarga kasacyjna nie dostarczyła argumentów do wzruszenia zapadłego rozstrzygnięcia.

6. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjna jako niezasadną na podstawie art. 184 P.p.s.a. O zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania nie orzeczono z powodu braku stosownego wniosku w odpowiedzi na skargę kasacyjną.