Wyrok NSA z dnia 30 maja 2025, sygn. II FSK 1160/22

W wywiedzionej od tego wyroku skardze kasacyjnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jego uchylenie w całości i rozpoznanie skargi przez jej oddalenie, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. zarzucił naruszenie art. 30a ust. 1 pkt 4 w związku z art. 30a ust. 6a-6c oraz art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. przez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania polegającą na bezpodstawnym przyjęciu, że spółka komandytowa nie ma obowiązku obliczenia i pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłaconej komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku w chwili jej wypłaty, gdyż do obliczenia wysokości podatku konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki za rok podatkowy, a co za tym idzie błędne uznanie, że obowiązek podatkowy komplementariusza przekształca się w zobowiązanie podatkowe dopiero w momencie obliczenia dochodu tej spółki i należnego od niej podatku.

Skarżący nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną ani nie zajął stanowiska co do jej zasadności w innej formie procesowej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sporne zagadnienie prawne było już wielokrotnie przedmiotem wypowiedzi orzeczniczych Naczelnego Sądu Administracyjnego, który przyjął jednolity kierunek wykładni art. 30a ust. 6a w związku z art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. Dla zilustrowania przyjętego poglądu prawnego można wskazać wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17.04.2024 r. (II FSK 1935/23) i z dnia 6.06.2024 r. (II FSK 95/24), w których stwierdzono, że ustawodawca przewidział opodatkowanie zaliczek wypłacanych komplementariuszowi na poczet jego udziału w zysku dopiero po zakończeniu roku podatkowego oraz że zaliczka wypłacana komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego ma charakter zwrotny, gdy już po zakończeniu roku podatkowego okaże się, że komplementariusz pobrał zaliczki w wysokości wyższej, niż należne zgodnie z uchwałą o podziale zysku, toteż wypłacając komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczki na poczet zysku spółka nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym skargę kasacyjną pogląd ten podziela i stwierdza prawidłowość wywodu przeprowadzonego w sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że ponieważ do obliczenia wysokości podatku należnego od komplementariusza zgodnie z art. 30a ust. 6a u.p.d.o.f. konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego od spółki, to obowiązek podatkowy komplementariusza powstały z chwilą wypłacenia mu zaliczki na poczet udziału w zyskach przekształca się w zobowiązanie podatkowe dopiero w momencie w momencie obliczenia dochodu tej spółki i dopiero w tym momencie spółka jako płatnik będzie mogła zrealizować obowiązek w zakresie obliczenia i pobrania podatku od komplementariusza; nie ma więc obowiązku obliczania i pobierania zaliczek na podatek od zaliczkowych wypłat na poczet udziału komplementariusza w zysku spółki.

Nietrafny jest więc podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 30a ust. 1 pkt 4 w związku z art. 30a ust. 6a-6c oraz art. 41 ust. 4e u.p.d.o.f. przez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę zastosowania polegającą na bezpodstawnym przyjęciu, że spółka komandytowa nie ma obowiązku obliczenia i pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłaconej komplementariuszowi zaliczki na poczet zysku w chwili jej wypłaty, gdyż do obliczenia wysokości podatku konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego spółki za rok podatkowy, a co za tym idzie błędne uznanie, że obowiązek podatkowy komplementariusza przekształca się w zobowiązanie podatkowe dopiero w momencie obliczenia dochodu tej spółki i należnego od niej podatku. Wbrew bowiem założeniu, leżącemu u podstaw tego zarzutu, do wysokości obliczenia podatku należnego od komplementariusza konieczne jest poznanie wysokości podatku należnego od spółki, a to może nastąpić dopiero po zakończeniu roku podatkowego (obrotowego). Wcześniejsze określanie wysokości zobowiązania podatkowego komplementariusza miałoby więc charakter jedynie hipotetyczny.

Wobec niezasadności skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. skargę tę oddalił.

O kosztach postępowania kasacyjnego nie orzeczono wobec nie zgłoszenia stosownego wniosku przez stronę, która wygrała sprawę w instancji kasacyjnej.

SWSA (del.) SNSA SNSA

Artur Kot Tomasz Zborzyński (spr.) Jerzy Płusa