Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 maja 2022 r. sygn. akt I SA/Wr 989/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi E. S. (dalej jako "Skarżąca"), uchylił w całości interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 lipca 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych (treść uzasadnienia ww. wyroku oraz innych wyroków sądów administracyjnych powołanych w niniejszym uzasadnieniu dostępna jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W skardze kasacyjnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", naruszenie:
1) prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426, z poźn. zm.) - powoływanej dalej jako "u.p.d.o.f.", poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegającą na uznaniu przez Sąd, że spłata otrzymana przez współwłaściciela w zamian za udział we współwłasności nieruchomości nie stanowi przychodu w rozumieniu tego przepisu, gdy tymczasem właściwa subsumpcja przedstawionego stanu faktycznego do wskazanego przepisu ustawy podatkowej winna skutkować uznaniem przez Sąd, że na skutek przyznania nieruchomości jednemu ze współwłaścicieli w zamian za spłatę pieniężną doszło do odpłatnego zbycia przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, w związku z czym po stronie Skarżącej powstanie obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych;
2) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit a) oraz art. 151 P.p.s.a., w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a) u.p.d.o.f., poprzez przyjęcie, że zaskarżona interpretacja wydana została z naruszeniem prawa materialnego w sytuacji, gdy do takiego naruszenia nie doszło i w konsekwencji nieuzasadnione uchylenie zaskarżonej interpretacji zamiast oddalenia skargi.