Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 26 maja 2026 r., w sprawie o sygn. akt II FSK 1294/25 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. G. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2024 r. sygn. akt II FSK 2603/20 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. zamknął rozprawę i odroczył publikację orzeczenia.
Pismem z dnia 5 czerwca 2026 r. Fundacja [...] wniosła o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II FSK 1294/25.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa jest zatem uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym, czyli w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Natomiast w myśl art. 33 § 2 P.p.s.a. udział w charakterze uczestnika postępowania na prawach strony może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Postanowienie w tym przedmiocie sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, zgłoszenie udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze jego uczestnika może dotyczyć tylko postępowania toczącego się w chwili składania wniosku. Przywołany przepis nie zakreśla wprost terminu, w którym podmiot powołujący się na interes prawny, może domagać się dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika, jednakże jego ratio legis nakazuje przyjąć, że wniosek taki kierowany do NSA po zamknięciu rozprawy przesądza o tym, że jest on niedopuszczalny i co za tym idzie podlega odrzuceniu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt I OZ 808/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 113 § 1 P.p.s.a. ma charakter techniczno-porządkowy, określa jedynie moment zakończenia fazy rozpoznawczej postępowania przed sądem administracyjnym. Postępowanie to nie wiąże się z czynieniem ustaleń faktycznych; w związku z tym sprawę można uznać za dostatecznie wyjaśnioną, jeżeli strony wyczerpały możliwość korzystania z przysługujących im uprawnień procesowych, a sąd nie znalazł podstaw do działania z urzędu. Ocena, czy sprawa została dostatecznie wyjaśniona, należy do sądu (wyrok NSA z 7.03.2019 r., I GSK 1008/18, LEX nr 2644172). Podstawą orzekania jest materiał dowodowy zgromadzony przez organ w toku prowadzonego postępowania. Sąd rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu, a wypełniając swoją funkcję bada, czy ustalenia faktyczne dokonane przez organ odpowiadają prawu (wyrok NSA z 11.01.2012 r., I FSK 447/11, LEX nr 1113116). Przepis art. 113 § 1 P.p.s.a. ma charakter porządkowy, bowiem określa jedynie moment zakończenia fazy rozpoznawczej postępowania przed sądem administracyjnym. [tak.B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 113.]. W rozpoznawanej sprawie rozprawa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym odbyła się 26 maja 2026 r. i w tym dniu została zamknięta natomiast Fundacja [...] w dniu 5 czerwca złożyła wniosek o dopuszczenie jej do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Zatem wniosek Fundacji jako spóźniony podlega odrzuceniu.