Pismem z dnia 30 stycznia 2026 r. Skarżący wniósł "o rozpoznanie sprawy na rozprawie (posiedzeniu jawnym) oraz ewentualnie (...) o przywrócenie terminu". W treści pisma wniósł ponadto: "(...)o rozpoznanie sprawy na rozprawie (posiedzeniu jawnym), a ewentualnie - w razie uznania uchybienia terminu - o jego przywrócenie i wyznaczenie rozprawy."
We wniosku Skarżący wskazał, że "Sprawa ma szczególnie istotne znaczenie dla przedsiębiorstwa strony. Dotyczy ona podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. oraz odsetek, a więc rozstrzygnięcia o wymiernych skutkach finansowych. Ponadto rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie będzie miało znaczenie dla oceny ryzyk podatkowych i standardów działania organów w analogicznych stanach faktycznych, co wpływa na bieżące i przyszłe decyzje biznesowe. Z tych względów strona wnosi, aby sprawa miała charakter jawny i została rozpoznana na rozprawie, co pozwoli w przejrzysty sposób przedstawić stanowisko, a Sądowi umożliwi zadanie pytań i doprecyzowanie kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zaś zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.).
Art. 182 § 2 P.p.s.a. stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy.
Jak wynika z akt sprawy odpis skargi kasacyjnej, w której Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zrzekł się rozprawy, doręczono Skarżącemu w dniu 25 września 2025 r. Pismem z dnia 8 października 2025 r. Skarżący reprezentowany przez doradcę podatkowego wniósł w ustawowym terminie odpowiedź na skargę kasacyjną wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zwrot kosztów postępowania. Skarżący nie złożył jednakże w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej żądania przeprowadzenia rozprawy.
W dniu 23 stycznia 2026 r. pełnomocnik Skarżącego odebrał zawiadomienie o posiedzeniu niejawnym.
W piśmie z dnia 30 stycznia 2026 r. pełnomocnik Skarżącego zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia żądania przeprowadzenia rozprawy. We wniosku pełnomocnik Skarżącego, wbrew ustawowym wymogom (art. 87 § 2 P.p.s.a.), nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu albowiem nie podał żadnych okoliczności za tym przemawiających.
W związku z powyższym wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia żądania przeprowadzenia rozprawy nie mógł zostać uwzględniony. Brak było również podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącego o rozpoznanie sprawy na rozprawie, albowiem wniosek został złożony po upływie ustawowego terminu, a zatem był bezskuteczny (art. 85 P.p.s.a.).
Z wyżej wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 85 i art. 86 § 1 P.p.s.a. oddalił wnioski.