Uzasadnienie
Wyrokiem z 9 października 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 339/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie po rozpoznaniu skargi B. W. (dalej: "skarżący") uchylił postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie (dalej: "organ") z 26 marca 2024 r., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Pełna treść uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia oraz innych powoływanych orzeczeń dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skargę kasacyjną od ww. wyroku wniósł, reprezentowany przez radcę prawnego, organ. Wyrok zaskarżył w całości i zarzucił, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:
1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 150 § 2 i § 3, art. 150 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej: "o.p.") poprzez uznanie przez sąd, że zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji organu pierwszej instancji może wzbudzać wątpliwości, bowiem doręczyciel nie dopełnił obowiązku wskazania, na dokumencie potwierdzenia odbioru pisma, miejsca odbioru przesyłki adresowanej do strony, co skutkowało stwierdzeniem, że nie został spełniony warunek określony w art. 150 § 2 i § 3 o.p. i w konsekwencji nie było podstaw do zastosowania art. 150 § 4 o.p., w sytuacji gdy doręczyciel wskazał miejsce doręczenia przesyłki, a niestaranne podkreślenie tego miejsca nie mogło skarżącego wprowadzić w błąd, zatem zachodziły podstawy do przyjęcia fikcji doręczenia orzeczenia podatkowego;
2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 150 § 4, art. 162 § 1 i § 2, art. 228 § 1 pkt 2 o.p. poprzez uznanie przez sąd, że rozważanie przywrócenia terminu do złożenia odwołania było przedwczesne, bowiem nie było pewności czy w ogóle otworzył się ustawowy termin przewidziany na złożenie odwołania od wymienionej decyzji organu I instancji, a tym samym, czy można zasadnie mówić o uchybieniu terminowi i spóźnionym odwołaniu, a w konsekwencji czy istnieje potrzeba wystąpienia przez podatnika z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w sytuacji gdy wskazane przez sąd wątpliwości nie wystąpiły, a przesyłka
została skutecznie doręczona i podatnik uchybił terminowi do złożenia odwołania.
Organ wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i rozpoznanie skargi oraz jej oddalenie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. Organ zrzekł się rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie i wniósł o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Skarżący nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.
W sprawie istota sporu sprowadza się do oceny, czy doszło do skutecznego doręczenia decyzji organu pierwszej instancji w tzw. trybie doręczenia zastępczego, przewidzianego w art. 150 § 1 o.p., a w konsekwencji, czy wniesione przez skarżącego odwołanie od tej decyzji zostało dokonane z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
Uchylając zaskarżone postanowienie, WSA w Szczecinie stwierdził, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z 15 grudnia 2023 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania z tytułu liniowego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. nie weszła do obrotu prawnego wobec nieskutecznego doręczenia zastępczego. Zdaniem sądu, w sprawie brak jest jednoznacznych ustaleń w zakresie możliwości zastosowania fikcji prawnej przewidzianej w ww. przepisie i uznania za skutecznie doręczoną przesyłki adresowanej do skarżącego. Nie doszło zatem do uchybienia terminu do złożenia odwołania, a rozważanie na tym etapie kwestii przywrócenia terminu do złożenia odwołania było przedwczesne.
Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 i 2 o.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 o.p., operator pocztowy przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 o.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, o czym stanowi § 3 ww. przepisu. Stosownie do art. 150 § 4 o.p. w przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.