Uzasadnienie
1.1. Wyrokiem z 30 czerwca 2022 r. (sygn. akt I SA/Gl 794/21) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uwzględnił skargę M. B. – nazywanego dalej "Skarżącym", i uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 kwietnia 2021 r. (nr 0113-KDIPT2-1.4011.373.2021.1.MD).
2.1. W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego wyroku przez organ, jego pełnomocnik sformułował zarzut naruszenia prawa materialnego, tj.:
- art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128 ze zm.; dalej jako "u.p.d.o.f.") poprzez bezpodstawne uznanie, iż w przypadku uzyskania przez Skarżącego przychodu z tytułu zbycia akcji w spółce akcyjnej powstałej z przekształcenia spółki komandytowej, kosztem uzyskania przychodu będzie wartość majątku spółki komandytowej z dnia ustania jej bytu prawnego odpowiadająca jednocześnie wartości nominalnej obejmowanych w zamian za ten majątek akcji, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu winna skutkować ustaleniem, iż kosztem uzyskania przez Skarżącego przychodu będą wydatki przez niego poniesione na nabycie udziałów w spółce komandytowej, przypadające na akcje, które Skarżący zamierza zbyć (tzw. koszt historyczny).
2.2. Pełnomocnik organu wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Gliwicach. Pełnomocnik wniósł także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
2.3. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organu, Skarżący, działając osobiście, wniósł o jej oddalenie.
3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
3.1. Skarga kasacyjna nie miała usprawiedliwionych podstaw, dlatego została oddalona.
3.2. Spór w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia następującego zagadnienia: czy w przypadku zbycia przez Skarżącego akcji objętych w wyniku przekształcenia spółki komandytowej w spółkę akcyjną, koszty uzyskania przychodu z tego tytułu, ustalane na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f., wyliczane są za pomocą metody bilansowej, czy historycznej. Spór ten dotyczy zatem wyłącznie wykładni wspomnianego przepisu prawa materialnego.