Wyrok NSA z dnia 14 maja 2026, sygn. II FSK 1386/22

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; zw. dalej "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa bądź też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Przepis ten, w związku z treścią art. 193 ppsa, stosuje się odpowiednio

w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odpowiednie stosowanie art. 60 ppsa oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany wnioskiem dotyczącym cofnięcia skargi kasacyjnej, co z kolei wynika

z treści art. 183 § 1 zdanie pierwsze ppsa. Uregulowana w art. 183 § 1 ppsa zasada dyspozycyjności sprawia bowiem, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej.

W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60

i art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 193 ppsa umorzył postępowanie kasacyjne.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, z uwagi na jej cofnięcie do dnia rozpoczęcia rozprawy.