Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 193 zdanie drugie P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zrezygnował z przedstawienia pełnej relacji dotyczącej przebiegu sprawy, koncentrując się na rozważaniach dotyczących oceny zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej. Z urzędu na podstawie art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod rozwagę czy w sprawie występują przesłanki z art. 183 § 2 P.p.s.a. i stwierdził, że przesłanki te nie występują.
Postępowanie w tej sprawie dotyczyło wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Zgodnie z art. 14b § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast organ interpretacyjny zgodnie z art. 14c § 1 O.p. w interpretacji indywidualnej ma obowiązek zawrzeć wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy z uzasadnieniem tej oceny. W przypadku gdy stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie można odstąpić od uzasadnienia prawnego. Oznacza to, że wydając interpretację indywidualną organ interpretacyjny rozważa okoliczności ustalone przez wnioskodawcę zarówno co do stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego jak i oceny prawnej. Organ ogranicza się wobec tego tylko do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że organ interpretacyjny dopuścił się naruszenia przepisów prawa w szczególności art. 14c § 2 O.p.
Zgodnie z art. 14c § 2 O.p. interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. W myśl § 2 tego przepisu, w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Z uzasadnienia prawnego interpretacji wynikać musi tok rozumowania organu, który doprowadził z jednej strony do zanegowania słuszności stanowiska wnioskodawcy, a z drugiej strony- do przyjęcia odmiennego stanowiska przez organ.
Wnioskodawca przedstawiając swoje stanowisko stwierdził konkretnie, że jego zdaniem równowartość wydatku poniesionego przez stronę na objęcie udziałów w P. PCS nie pomniejsza wysokości dochodu zwolnionego z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800, ze zm., dalej "u.p.d.o.p."). Stanowisko to zostało uzasadnione z powołaniem na określone przepisy u.p.d.o.p.
W interpretacji organ uzasadniając swoje stanowisko, że stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe zacytował wiele przepisów u.p.do.p. w konkluzji stwierdzając, że "odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że skoro wydatek poniesiony na objęcie udziałów w P. Sp. z o.o. zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.p. nie stanowi kosztu uzyskania przychodu do momentu zbycia tych udziałów to wydatek ten nie ma wpływu na ustalenie dochodu zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 26 u.p.d.o.p. Oznacza to, że poniesienie wydatku na pokrycie udziałów, który nie stanowi kosztu zyskania przychodu (pomimo, że brak możliwości zaliczenia do kosztów ma charakter przejściowy) spowoduje powstanie dochodu podlegającego opodatkowaniu."
Analiza treści wniosku Z. S.A. i jego stanowiska nie budzi wątpliwości co do tego, że daniem ww. równowartość wydatku poniesionego na objecie udziałów w P. PCS nie pomniejsza wysokości dochodu zwolnionego z podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 26 u.p.d.o.p.
Natomiast Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że uzasadnienie stanowiska organu zawarte w zaskarżonej interpretacji może prowadzić do wniosku, że stanowisko strony skarżącej oraz organu są zbieżne.
Z uzasadnienia stanowiska organu wynika wprost jedynie zanegowanie słuszności stanowiska wnioskodawcy. Brak natomiast uzasadnienia, wyjaśnienia na czym polega błędna ocena stanowiska wnioskodawcy i co uzasadnia odmienny pogląd interpretatora. Cytowanie przepisów ustawy podatkowej bez ich wykładni i odmienna ocena co do skutków zastosowania w tej sprawie nie może stanowić wyjaśnienia, tego że stanowisko wnioskodawcy jest błędne. Również nie potwierdza zasadności stanowiska organu interpretacyjnego.
Zawarte w zaskarżonej interpretacji i przedstawione wyżej lakoniczne, ogólnikowe i w istocie niejasne stwierdzenia, nie dają możliwości oceny, czy stanowisko organu jest prawidłowe.
Ocenie Sądu pierwszej instancji podlegała interpretacja. Późniejsze pismo procesowe nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie w zakresie oceny legalności zaskarżonej interpretacji. Również uzasadnienie skargi kasacyjnej nie mogło mieć skutku sanującego dla interpretacji. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zatem prawidłowość stanowiska Sądu pierwszej instancji i uznaje, że zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługiwały na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 oraz art. 205 § 2 P.p.s.a.