- art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do możliwości zastosowania polegającą na przyjęciu przez Sąd, że wydatki poniesione przez Skarżącą na udział klientów w programie szkoleniowym dla kierowców z zakresu bezpiecznej jazdy mogą być kosztami uzyskania przychodu poniesionymi w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanego przepisu powinna prowadzić do wniosku, że opisanych we wniosku wydatków nie można uwzględnić w kosztach podatkowych gdyż nie są to wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia, rozpoznanie skargi strony Skarżącej i jej oddalenie, ewentualnie, jeżeli Naczelny Sąd Administracyjny uzna, że istota sprawy nie jest dostatecznie wyjaśniona o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz zasądzenie od strony Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Prawidłowe jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, że opisane przez Spółkę we wniosku wydatki związane z udziałem potencjalnych nabywców samochodów w programie szkoleniowym w zakresie bezpiecznej jazdy oraz wydatki na wyjazdy związane z akcją marketingową M. (dotyczących wyjazdów klientów na szkolenia), nie stanowią wydatków na reprezentację o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p.
Zakresem ww. przepisu objęte są wydatki, które mają na celu stworzenie pozytywnego obrazu działalności gospodarczej podatnika jako całości, pozytywnego obrazu jego przedsiębiorstwa i stworzenie u kontrahentów podatnika ogólnego pozytywnego odbioru podatnika i jego działalności gospodarczej. Reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu (zob. wyroki NSA z 3 czerwca 2022 r., sygn. akt II FSK 251/19; z 18 października 2017 r., sygn. akt II FSK 2538/15; z 8 stycznia 2019 r., sygn. akt II FSK 3524/16; z 17 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 702/11; z 29 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2571/10 i II FSK 2772/10; z 24 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2341/10; z 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 1978/10; z 5 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 2101/10; z 25 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2200/10; z 27 września 2012 r., sygn. akt II FSK 392/11; P. Małecki, M. Mazurkiewicz, CIT. Podatki i rachunkowość. Komentarz, wyd. XII, LEX).
W świetle powyższego nie są wydatkami na reprezentację wydatki związane z działaniami, które mają na celu dostarczenie informacji o produktach lub towarach oferowanych przez podatnika do sprzedaży, gdyż wydatki te są nakierowane na zainteresowanie potencjalnych klientów konkretnymi przedmiotami znajdującymi się w ofercie handlowej podatnika a nie na stworzenie ogólnego pozytywnego wizerunku działalności podatnika i jego firmy.
Opisane we wniosku o wydanie interpretacji wydatki związane z kosztami uczestnictwa klientów w akademii jazdy mają znamiona wydatków, których celem jest dostarczenie potencjalnym nabywcom informacji o samochodach oferowanych przez Spółkę do sprzedaży. Informacje te mają wykazać zalety tych samochodów i stanowić zachętę do ich nabycia. We wniosku wskazano, że w trakcie akademii jazdy klienci mogą zapoznać się z własnościami technicznymi samochodów, odbywać nimi jazdy. W trakcie tych jazd klienci mogą zapoznać się z warunkami bezpieczeństwa, jakie zapewnione są w konstrukcji samochodów. Okoliczności te stanowią przesłankę do sformułowania oceny, że celem omawianych działań jest stworzenie u potencjalnych nabywców pozytywnego obrazu konkretnych towarów handlowych oferowanych do sprzedaży a nie pozytywnego wizerunku firmy sprzedawcy. Celem tych działań nie jest stworzenie pozytywnego wizerunku Spółki jako kontrahenta profesjonalnego i wykazującego dbałość o ogólną jakość kontaktów gospodarczych z kontrahentami.
Podobnie w odniesieniu do wydatków związanych z akcją marketingową M.– dotyczących wyjazdów klientów na szkolenia należy uznać, że wydatki te nie mają na celu przybliżenia funkcjonowania podmiotu, który produkuje samochody sprzedawane przez Skarżącą. Trafnie Sąd pierwszej instancji wskazał, że świadczy o tym cel ponoszenia przez Spółkę tych wydatków, wynikający z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Spółka wskazała we wniosku, że sporne wydatki ponosi w celu uzyskania bonusu, który przewyższa koszty wydatków i stanowi istotny element jej przychodów. Jak zaznaczyła jej celem jest uzyskanie bonusu a nie chęć wykreowania własnego wizerunku. Skarżąca podała, że jej motywacją jest opłacalność ponoszenia tych wydatków, albowiem kwota bonusu przewyższa wydatki na akcję marketingową i stanowi istotny element jej przychodów, często decydujący o rentowności prowadzonej działalności. W konsekwencji należało przyjąć, że celem Skarżącej nie było wykreowanie pozytywnego wizerunku, lecz osiągnięcie przychodu. Rację ma Sąd pierwszej instancji, że w zaskarżonej interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pominął podnoszony przez Spółkę cel poniesienia ww. wydatków.
Wobec powyższego należało stwierdzić, że wydatki związane z udziałem potencjalnych nabywców samochodów w akademii jazdy i akcją marketingową M. nie stanowią wydatków na reprezentację, które objęte są zakresem przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. co oznacza, że nie zasadne są zarzuty skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a.